Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 3 lipca 2009 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w O. utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia 26 maja 2009 r., którym ustalono H. i M.S. opłatę legalizacyjną w kwocie 50.000 zł, za dokonanie samowolnej rozbudowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego (dobudowa pokoju) na działce "[...]".
W złożonej skardze H. i M.S. wnieśli o umorzenie w całości powyższej opłaty, gdyż nie są w stanie jej uiścić. Podnieśli, że opłata legalizacyjna znacznie przekracza wartość dokonanej rozbudowy. Zarzucili ponadto, że z informacji uzyskanych przed rozpoczęciem robót od pracowników właściwych urzędów wynikało, że nie muszą składać żadnych dokumentów. W postępowaniu legalizacyjnym nie informowano ich natomiast o obowiązku uiszczenia tak wysokiej opłaty.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Stosownie do art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zmianami, dalej jako p.p.s.a.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku skargi przewodniczący wzywa wnoszącego do uiszczenia wpisu w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem jej odrzucenia
Zarządzeniem z dnia 10 sierpnia 2009 r. skarżący zostali wezwani do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 1.500 zł.
Powyższe zarządzenie doręczono skarżącym dnia 13 sierpnia 2009 r.
Termin do usunięcia braków formalnych skargi upłynął więc z dniem 20 sierpnia 2009 r.
W zakreślonym terminie skarżący nie uzupełnili przedmiotowego braku formalnego wniesionej skargi mimo pouczenia, iż spowoduje to odrzucenie skargi. W terminie tym wnieśli tylko pismo z wnioskiem o "zaniechanie postępowania" w sprawie, gdyż nie stać ich na uiszczenie wpisu.
W tym stanie rzeczy skarga podlegała odrzuceniu, na mocy art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a.