Uzasadnienie
W piśmie z dnia "[...]" Starosta B. stwierdził brak podstawy prawnej do zwrotu J.J. części opłaty za wydaną kartę pojazdu na samochód osobowy marki Volkswagen Passat, uiszczonej w dniu 3 sierpnia 2008 r.
W złożonej na tę decyzję skardze J.J. zakwestionował prawidłowość powyższego stanowiska, powołując się na orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego z dnia 17 stycznia 2006 r. (U 6/04).
W odpowiedzi na skargę Starosta B. wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o oddalenie. Organ administracji podniósł, że skarżący wniósł pismo w sprawie zwrotu nadpłaconej kwoty 425 zł za kartę pojazdu po raz pierwszy w dniu 14 czerwca 2006 r., zaś odpowiedź na to podanie otrzymał pismem z dnia 22 czerwca 2006 r. Ponownie skarżący wystąpił do organu w tej samej sprawie w dniu 23 października 2008 r., a odpowiedź otrzymał pismem z dnia 7 listopada 2008 r. Żadne z powyższych pism skarżącego, w ocenie Starosty, nie były wezwaniami do usunięcia naruszenia prawa, wezwanie takie zostało złożone dopiero w dniu 26 listopada 2008 r. Skarga została natomiast wniesiona w dniu 16 stycznia 2009 r., a więc po upływie ustawowego terminu do dokonania tej czynności procesowej. Starosta podtrzymał ponadto swoje merytoryczne stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Stosownie do art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zmianami, dalej jako p.p.s.a.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku skargi przewodniczący wzywa wnoszącego do uiszczenia wpisu w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem jej odrzucenia
Zarządzeniem z dnia 12 lutego 2009 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 100 zł.
Powyższe zarządzenie doręczono skarżącemu dnia 13 lutego 2009 r.
Termin do usunięcia braków formalnych skargi upłynął więc z dniem 20 lutego 2009 r.
W zakreślonym terminie skarżący nie uzupełnił przedmiotowego braku formalnego wniesionej skargi mimo pouczenia, iż spowoduje to odrzucenie skargi.
W tym stanie rzeczy skarga podlegała odrzuceniu, na mocy art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a.