Uzasadnienie
S.W. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia 20 maja 2014 r. w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne.
Sędzia WSA Ewa Osipuk złożyła wniosek o wyłączenie jej od rozpoznawania sprawy z powyższej skargi, wskazując, że skarżący S.W. jest jej znany osobiście, gdyż studiowała z nim na Uniwersytecie "[...]". Podała, że była z nim na jednym roku, w jednej grupie. Obecnie sporadycznie spotyka się ze skarżącym na okolicznościowych wydarzeniach i ma z nim kontakt telefoniczny. Powyższe okoliczności mogą, jej zdaniem, wywoływać uzasadnioną wątpliwość co do obiektywizmu i bezstronności sędzi sędziego w tej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Instytucja wyłączenia sędziego stanowi istotną gwarancją procesową, która ma zapewnić rozpoznanie sprawy przez sąd w takim składzie orzekającym, którego sędziowie nie pozostają w relacjach osobistych ze stronami oraz nie mieli określonych wcześniej związków z rozpoznawaną sprawą. Ratio legis przepisów o wyłączeniu sędziego we wszystkich procedurach sądowych sprowadza się do eliminowania przyczyn, które mogą skutkować wątpliwościami co do bezstronności i obiektywizmu sędziego w rozpoznaniu określonej sprawy (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2012 r., sygn. akt I OZ 930/12).
Stosownie do art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie.
Sędzia złożyła wniosek o wyłączenie jej od rozpoznawania sprawy o sygn. II SA/Ol 761/14 z uwagi na osobistą znajomość ze skarżącym. Wskazana okoliczność może wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędzi w niniejszej sprawie, zaistniała zatem przesłanka z art. 19 p.p.s.a.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 19 i art. 22 § 1 i § 2 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.