Uzasadnienie
S.H., wskazując iż nie stać go na ustanowienie adwokata do skargi kasacyjnej, wniósł o przyznanie mu w tym zakresie prawa pomocy.
Oświadczył, iż utrzymuje się z żoną z emerytur w łącznej wysokości brutto 1913,72 zł miesięcznie, a jedynym jego majątkiem jest mieszkanie o powierzchni 42,43 m2. Podał, iż nie może oczekiwać pomocy ze strony syna, zarabiającego ok. 1300 zł miesięcznie, żonatego z osobą niepełnosprawną i posiadającego na utrzymaniu małoletnie dziecko
W świetle tych informacji należy przyjąć, iż równocześnie z uiszczeniem wpisu od skargi kasacyjnej skarżący nie byłby w stanie ponieść kosztów wynikających z tzw. przymusu adwokackiego, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i żony.
W takim przypadku przedmiotowy wniosek podlega uwzględnieniu z mocy art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późniejszymi zmianami).
Stąd też, w oparciu o art. 258 § 2 pkt 7 tejże ustawy, powierzający referendarzowi sądowemu wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy, orzeczono jak w sentencji.