Uzasadnienie
A.R. po oddaleniu jego skargi na decyzję w przedmiocie zasiłku celowego wniósł o ustanowienie adwokata. Jak oświadczył, nie prowadzi z nikim wspólnego gospodarstwa domowego, jest zadłużony, jego dochód stanowi renta z ZUS w miesięcznej wysokości 645,16 zł netto, a jedyny majątek to współwłasność nieruchomości rolnej (łąki) o powierzchni 0,18 ha. Wskazał, iż "w wydatkach ciągle jest(-) na minusie, zawsze nie starcza środków do pierwszego na życie."
Wobec powyższego stwierdza się, co następuje:
Zgodnie z art. 262 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; w skrócie: p.p.s.a.), do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych (w niniejszej sprawie wynika ono z art. 239 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a.), w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy, odpowiednie zastosowanie mają przepisy o przyznaniu prawa pomocy.
Według odpowiedniego zastosowania art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., ustanowienie na rzecz osoby fizycznej profesjonalnego pełnomocnika następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść związanego z tym kosztu, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Deklaracja zawarta na urzędowym formularzu wniosku, korespondująca z informacjami wynikającymi z akt postępowania administracyjnego, daje podstawę do stwierdzenia, iż skarżący znajduje się w tego rodzaju sytuacji.
W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji w oparciu o art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., powierzający referendarzowi sądowemu wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień dotyczących prawa pomocy.