Uzasadnienie
W związku z doręczeniem odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia solidarnie wpisu od skargi B. i S. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", Nr "[...]", B. Z., w wypełnionym wspólnie ze S. Z. urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy, wniosła (co wynika wyraźnie z rubryki nr 5) o zwolnienie od tego wpisu w całości lub w części z powodu złej sytuacji materialnej rodziny. W rubrykach nr 5 i 11 podniesiono, iż wnioskodawczyni pozostaje na utrzymaniu męża – S. Z., który jest rencistą, dorabiającym dodatkowo "[...]". Syn małżonków podjął pracę dopiero miesiąc temu.
W konsekwencji, dochód 3-osobowej rodziny wynosił do tej pory niewiele ponad "[...]". Po pokryciu opłat mieszkaniowych i wydatków na leki niewiele środków pozostawało na życie, a oszczędności rodzina nie posiada. Zgodnie z oświadczeniem o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawczyni prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z mężem i synem. Do ich majątku należy dom o powierzchni "[...]". Źródłami dochodu 3-osobowej rodziny jest renta i wynagrodzenie za pracę męża wnioskodawczyni w łącznej kwocie "[...]" oraz wynagrodzenie za pracę jej syna w kwocie "[...]".
Wskazać należy, iż zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwolnienie od kosztów sądowych w całości lub w części, czyli przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, następuje jeśli osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z treści wskazanych przepisów wynika, że to na stronie ciąży obowiązek wykazania, iż znajduje się w sytuacji uprawniającej ją do otrzymania prawa pomocy.
Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, iż w niniejszej sprawie wnioskodawczyni nie wykazała, że nie jest w stanie ponieść wpisu od skargi (w całości lub w części), bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zauważyć należy, iż zgodnie z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, do czasu podjęcia pracy przez syna wnioskodawczyni, jej 3-osobowa rodzina utrzymywała się z dochodu, uzyskiwanego przez jej męża. Przyjąć zatem należy, iż ze środków pieniężnych pochodzących z tego dochodu rodzina była w stanie zaspokoić swoje najniezbędniejsze potrzeby. We wniosku wnioskodawczyni powołała się wprawdzie na złą sytuację materialną rodziny, lecz nie podniosła, że uzyskiwane dotychczas środki pieniężne nie były wystarczające do zaspokojenia tych potrzeb. Powyższe oznacza natomiast, że obecnie wraz z podjęciem pracy przez syna wnioskodawczyni i poprawą sytuacji finansowej 3-osobowej rodziny, będzie ona w stanie ze środków pochodzących z jego wynagrodzenia uiścić wpis od skargi bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Wnioskodawczyni nie wskazała bowiem jakichkolwiek przeszkód w przeznaczeniu tych środków na pokrycie przedmiotowego wpisu. Zauważyć natomiast należy, iż w postępowaniu w przedmiocie przyznania prawa pomocy, nie wystarczy wskazanie, że poniesienie określonych kosztów postępowania sądowego będzie stanowiło dolegliwość finansową dla strony. Strona wykazać powinna, że posiadane przez nią środki są tak skromne, że uiszczenie kosztów tego postępowania spowoduje uszczerbek w wydatkach na zaspokojenie najniezbędniejszych jej potrzeb, a ponadto, że środki, którymi dysponuje nie dają możliwości poczynienia jakichkolwiek oszczędności, które mogłyby być przeznaczone na ten cel. Strona ubiegająca się o prawo pomocy powinna bowiem w pierwszej kolejności poczynić oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie oraz rodziny i dopiero gdy oszczędności poczynione w ten sposób okażą się niewystarczające może zwrócić się o pomoc państwa.
W świetle powyższego, stwierdzić należy, iż wnioskodawczyni nie wykazała, że uiszczenie wpisu od skargi w niniejszej sprawie w całości lub w części nastąpi z uszczerbkiem utrzymania koniecznego dla jej 3-osobowej rodziny. Tym samym, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.