Uzasadnienie
W reakcji na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi A.S. wystąpiła we wniosku z 7 listopada 2017 r. o przyznanie jej prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych (zakres żądania wskazany poprzez pogrubienie pierwszej linijki tekstu w rubryce 4 formularza PPF).
W uzasadnieniu skarżąca podała, iż prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Otrzymuje miesięcznie rentę rodzinną w wysokości 1440 zł. Po odjęciu wydatków na energię elektryczną, telefon, wodę, odprowadzanie ścieków, wywóz nieczystości (250 zł), spłatę pożyczki (715 zł), ubrania, leki i wizyty lekarskie (175 zł) na życie pozostaje jej jedynie ok. 300 zł. Nie ma nikogo, na kogo mogłaby liczyć finansowo. Z oświadczenia wynika nadto, iż jedynym majątkiem skarżącej jest dom o powierzchni 109 m2.
Przed złożeniem wniosku na formularzu skarżąca dostarczyła wyciąg z ze swego rachunku bankowego /k. 30 akt/ i kopie dokumentów na temat stanu zdrowia /k.31 i 32/.
W oparciu o informacje poświadczone przez skarżącą należy przyjąć, iż znajduje się ona w sytuacji, w której wygospodarowanie środków na choćby częściowe pokrycie kosztów sądowych jest praktycznie niemożliwe. W świetle art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późniejszymi zmianami; w skrócie: p.p.s.a.) ów stan rzeczy uzasadnia uwzględnienie zgłoszonego postulatu. Według tego unormowania, zwolnienie osoby fizycznej od kosztów sądowych w całości lub w części następuje bowiem, gdy wykaże ona, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Stąd postanowiono jak w sentencji w oparciu o art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy.