Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 15 marca 2011 r., sygn. akt II SA/Ol 80/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę A. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", Nr "[...]".
We wniosku z dnia 11 kwietnia 2011 r., złożonym na urzędowym formularzu, skarżąca, ujawniając zamiar złożenia skargi kasacyjnej od przedmiotowego wyroku, wniosła o ustanowienie adwokata. W rubrykach nr 5 i 11 podniosła, iż dochody jej rodziny pochłania leczenie dziecka, stąd nie wystarczają one na wszystkie opłaty. Rodzina spłaca kredyt mieszkaniowy oraz ponosi opłaty mieszkaniowe, na które w miesiącach zimowych nie wystarcza nawet środków. "(...) na życie po prostu brakuje (...)". Sytuacja rodziny jest tak ciężka, że nie mają co jeść. Zgodnie z oświadczeniem o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z mężem i synem. Do ich majątku należy mieszkanie o powierzchni "[...]" oraz samochód marki "[...]", rok prod. "[...]". Źródłami dochodu 3-osobowej rodziny są świadczenia socjalne skarżącej w kwocie "[...]" oraz wynagrodzenie za pracę jej męża w kwocie "[...]". Do wniosku załączone zostało zaświadczenie o zatrudnieniu i wysokości zarobków męża skarżącej, potwierdzające wysokość wykazanego w rubryce nr 10 dochodu netto.
Dodatkowo wskazać należy, iż zgodnie ze znajdującym się w aktach administracyjnych odwołaniem z dnia "[...]" (k. 19), syn skarżącej, będąc dzieckiem niepełnosprawnym ("[...]"), wymaga kosztownego leczenia – codziennej rehabilitacji, stosowania leków, wyjazdów na specjalistyczne kontrole lekarskie (kilka razy w miesiącu do miejscowości oddalonych od miejsca stałego zamieszkania) oraz do ośrodków rehabilitacyjnych. W odwołaniu skarżąca podniosła, iż rodzina żyje bardzo skromnie, gdyż większość dochodów przeznaczana jest na leczenie dziecka. Świadczenie pielęgnacyjne, które otrzymuje jest bowiem kroplą w morzu potrzeb, jakie ma jej dziecko.
Zauważyć należy, iż w świetle art. 239 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie ppsa, skarżąca zwolniona jest z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie z mocy ustawy. Zgodnie natomiast z art. 262 ppsa, do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych odpowiednie zastosowanie mają przepisy o przyznaniu prawa pomocy w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy. Stosownie też do art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 ppsa, ustanowienie adwokata, czyli przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, jeśli osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, iż w niniejszej sprawie spełniona została przesłanka uzasadniająca przyznanie skarżącej prawa pomocy, obejmującego ustanowienie zawodowego pełnomocnika. Uwzględniając konieczność zabezpieczenia w budżecie rodziny środków pieniężnych nie tylko na zaspokojenie jej podstawowych potrzeb bytowych, ale również na wydatki związane z kosztownym leczeniem i rehabilitacją syna, stwierdzić bowiem należy, że z dochodu rodziny skarżącej z tytułu wynagrodzenia za pracę i świadczeń opiekuńczych nie jest możliwe poniesienie kosztów związanych z ustanowieniem zawodowego pełnomocnika bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla skarżącej i jej rodziny, tym bardziej, że zgodnie z twierdzeniem skarżącej świadczenie pielęgnacyjne, które otrzymuje, a które co podkreślić należy stanowi ponad "[...]" dochodu rodziny, jest jedynie kroplą w morzu potrzeb, jakie ma jej niepełnosprawne dziecko.
W świetle powyższego, za zasadne uznano przyznanie skarżącej prawa pomocy, obejmującego ustanowienie adwokata i tym samym, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 246 § 1 pkt 2 i art. 262 ppsa, orzeczono jak w sentencji.