Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 24 lutego 2009r. (sygn. akt II SA/Ol 803/08) Wojewódzki Sąd Administracyjnym w Olsztynie uwzględnił skargę L.G. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]" w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie.
W związku z zamiarem wniesienia skargi kasacyjnej od wydanego wyroku uczestniczka postępowania J.D. wystąpiła z wnioskiem o zwolnienie jej od kosztów sądowych oraz ustanowienie na jej rzecz radcy prawnego lub adwokata.
Postanowieniem z dnia 23 kwietnia 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie przyznał J.D. prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmujące ustanowienie radcy prawnego. Na tej podstawie Okręgowa Izba Radców Prawnych na pełnomocnika uczestniczki wyznaczyła radcę prawnego M.M., której J.D. udzieliła pełnomocnictwa do działania w sprawie ze skargi L.G. toczącej się przed WSA w Olsztynie.
Pełnomocnik, radca prawny M.M., w dniu 26 maja 2009r. przedłożyła Sądowi opinię prawną o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego od wydanego przez tut. Sąd wyroku z dnia 24 lutego 2009r. (sygn. akt II SA/Ol 803/08) wraz z wnioskiem o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w związku z wydaniem opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej oraz o zwrot wydatków - uiszczonej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa udzielonego przez uczestniczkę postępowania, potwierdzonej załączonym dowodem wpłaty na rzecz właściwego organu. Oświadczyła również, że należności te nie zostały opłacone przez uczestniczkę postępowania w całości lub w części.
Mając na względzie przedstawione powyżej okoliczności, Sąd uznał, że pełnomocnikowi należy przyznać zarówno wynagrodzenie za zastępstwo prawne w kwocie 180 zł powiększonej o kwotę należnego podatku od towarów i usług VAT na podstawie § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b w zw. z art. 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349, ze. zm.), jak i zwrot udokumentowanego wydatku w kwocie 17 zł, który należało ocenić jako niezbędny.
Wobec tego, na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze. zm.), Sąd postanowił jak w sentencji.