Postanowienie WSA w Olsztynie z 27 września 2010 r., II SA/Ol 809/10

Rozpoznanie

w dniu 27 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.Ś. o zwolnienie od kosztów sadowych i ustanowienie adwokata

Sprawa

w sprawie ze skargi J.Ś. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie zasiłku celowego postanawia ustanowić dla skarżącego adwokata.

Sentencja

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Krzysztof Nesteruk

Uzasadnienie

J.Ś., skarżący decyzję w sprawie specjalnego zasiłku celowego, zwrócił się o zwolnienie go od kosztów sądowych i ustanowienie na jego rzecz adwokata. Podał, iż prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną. Nie posiadają żadnych nieruchomości, zasobów pieniężnych i przedmiotów wartościowych. Utrzymują się z renty skarżącego, wypłacanej w kwocie 524 zł.

Wobec powyższego stwierdza się, co następuje:

Ponieważ z mocy art. 239 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami; w skrócie: "p.p.s.a."), strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, rozstrzygnięcie przedmiotowego wniosku ogranicza się do kwestii ustanowienia adwokata.

Zgodnie z art. 262 p.p.s.a., do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych odpowiednie zastosowanie mają przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy.

Jak wynika z odpowiedniego zastosowania art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., ustanowienie adwokata na rzecz osoby fizycznej następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść związanego z tym kosztu, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Informacje poświadczone przez skarżącego, znajdujące odzwierciedlenie w dokumentach zgromadzonych w aktach administracyjnych, uzasadniają przekonanie, iż znajduje się on w tego rodzaju sytuacji.

Z tej przyczyny orzeczono jak w sentencji w oparciu o art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., powierzający referendarzowi sądowemu wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy.