Uzasadnienie
A.P. złożyła wniosek o zwolnienie jej od kosztów sądowych oraz ustanowienie na jej rzecz adwokata (k. 26-27 akt). Podała, iż jest inwalidką I grupy (kopia orzeczenia o stopniu niepełnosprawności - k. 11), nie posiada majątku a jej jedyne dochody to renta (1100 zł) i zasiłek pielęgnacyjny (150 zł) (decyzja - k. 12). Według informacji sporządzonej przez skarżącą w dniu 29 sierpnia 2013 r. (k. 8), koszty "mieszkania" wynoszą 300 zł, leczenia - 300 zł, przejazdu do klinik - 200 zł, rehabilitacji - 150 zł, kredytu - 300 zł. "Reszta zostaje na życie co niekiedy nie starcza i pomagają (jej) znajomi i mama".
W oparciu o przedstawione dokumenty należy uznać, iż skarżąca znajduje się w sytuacji, w której wygospodarowanie środków na choćby częściowe pokrycie kosztów sądowych, a tym bardziej opłacenie profesjonalnego pełnomocnika, jest praktycznie niemożliwe. W świetle art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późniejszymi zmianami), stwierdzenie to uzasadnia uwzględnienie zgłoszonego postulatu. Jak bowiem stanowi ów przepis, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, następuje przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym. Obejmuje ono zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 w/w ustawy). Stąd też orzeczono jak w sentencji w oparciu o art. 258 § 2 pkt 7 wskazanej ustawy, powierzający referendarzowi sądowemu wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy.