Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 9 marca 2011 r., sygn. akt II SA/Ol 814/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zawiesił postępowanie w sprawie ze skargi M. G. (zwanego dalej "skarżącym") na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" w przedmiocie zwrotu świadczeń z funduszu alimentacyjnego – uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Podstawę zawieszenia postępowania stanowił art. 125 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm., dalej jako: p.p.s.a.), zgodnie z którym Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli na skutek braku lub wskazania złego adresu skarżącego lub niewykonania przez skarżącego innych zarządzeń nie można nadać sprawie dalszego biegu. Wysyłana do skarżącego korespondencja nie była przez niego podejmowana, a z informacji uzyskanej z Komendy Powiatowej Policji w "[...]" (pismo z dnia "[...]") wynika, że od "[...]", skarżący przebywa w Holandii. Sądowi nie był znany nowy adres skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Postępowanie w sprawie należało umorzyć.
Zgodnie z art. 130 § 1 p.p.s.a. Sąd umarza postępowanie zawieszone na zgodny wniosek stron, jak również z przyczyn wskazanych w art. 125 § 1 pkt 3 p.p.s.a., jeżeli wniosek o podjęcie postępowania nie został zgłoszony w ciągu trzech lat od daty postanowienia o zawieszeniu.
W niniejszej sprawie od daty zawieszenia postępowania Sądowi nie jest znany adres skarżącego, pod którym możliwe jest doręczanie mu korespondencji. Adres taki nie został przekazany Sądowi ani przez skarżącego, ani też przez organy administracji.
Jednocześnie od daty zawieszenia postępowania upłynął już trzyletni okres, o którym mowa w ww. art. 130 § 1 p.p.s.a. Nie zgłoszono też wniosku o podjęcie postępowania.
W związku z powyższym Sąd uznał, iż w sprawie zaistniały przesłanki do umorzenia postępowania, o których mowa w art. 130 § 1 p.p.s.a. Nie ustały bowiem przyczyny zawieszenia postępowania, od jego zawieszenia upłynęły także trzy lata.
Tym samym Sąd, działając na podstawie art. 130 § 1 oraz art. 131 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.