Uzasadnienie
"[...]"wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w "[...]"z dnia 29 marca 2016 r., którą stwierdzono nieważność decyzji Burmistrza "[...]"z dnia 20 stycznia 2015 r., ustalającą warunki zabudowy dla działki "[...]".
W odpowiedzi na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w "[...]" wniosło o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Przed przystąpieniem do rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność. Merytoryczne badanie legalności aktów administracyjnych poddanych kognicji sądu jest bowiem możliwe jedynie wówczas, gdy skarga na nie jest dopuszczalna, tzn. gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniósł uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została wniesiona w terminie. Stosownie bowiem do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718), powoływanej dalej jako p.p.s.a., skarga niedopuszczalna podlega odrzuceniu.
Jednym z ustawowych wymogów skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest wyczerpanie środków zaskarżenia, które przysługują stronie w postępowaniu administracyjnym. Zgodnie bowiem z art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Z treści cytowanych przepisów wynika, że wyczerpanie przysługujących stronie środków zaskarżenia jest koniecznym warunkiem skutecznego zaskarżenia do sądu administracyjnego szeroko rozumianego aktu administracyjnego lub czynności z zakresu administracji publicznej.
W niniejszej sprawie warunek wyczerpania środków zaskarżenia w ramach administracyjnego toku instancji nie został spełniony. Od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w "[...]"z dnia 29 marca 2016 r., którą stwierdzono nieważność decyzji Burmistrza "[...]"z dnia 30 stycznia 2015 r., skarżącemu służył bowiem wniosek do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w "[...]"o ponowne rozpatrzenie sprawy. Skarżący został prawidłowo pouczony w kwestionowanej decyzji o tym prawie i skorzystał z niego.
Wniesienie wniosku do Samorządowego Kolegium Odwoławczego o ponowne rozpatrzenie sprawy jest jedynym prawnie dopuszczalnym środkiem zaskarżenia decyzji tego organu z dnia 29 marca 2016 r. Biorąc bowiem pod uwagę treść art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a., skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego będzie przysługiwała dopiero od decyzji wydanej przez ten organ w drugiej instancji.
Powyższe powoduje, że skarga, wniesiona od decyzji SKO z dnia 29 marca 2016 r., jest niedopuszczalna i z tego powodu podlega odrzuceniu.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., należało postanowić, jak w sentencji.