Uzasadnienie
Wojewoda rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia 22 sierpnia 2005 r., Nr "[...]", stwierdził nieważność zarządzenia Burmistrza z dnia l lutego 2005 r., Nr "[...]" w sprawie wysokości i sposobu ustalania opłat za usługi komunalne o charakterze użyteczności publicznej oraz za korzystanie z obiektów i urządzeń użyteczności publicznej. Organ nadzoru stwierdził w uzasadnieniu, że zarządzenie to zostało wydane bez podstawy prawnej, gdyż brak jest w sprawie uchwały Rady Miejskiej upoważniającej Burmistrza do ustalania wysokości i sposobu ustalania opłat za usługi komunalne o charakterze użyteczności publicznej oraz za korzystanie z obiektów i urządzeń użyteczności publicznej na terenie Ośrodka Wypoczynkowego w K. W dniu 23 września 2005 r. Burmistrz wniósł skargę na powyższe rozstrzygnięcie nadzorcze, wywodząc w uzasadnieniu, że Wojewoda naruszył przepisy art. 10 i art. 61 Kodeksu postępowania administracyjnego, gdyż nie wydał postanowienia o wszczęciu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności zarządzenia i nie zapoznał Burmistrza ze stawianymi mu zarzutami oraz art. 91 ust. l ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, póz. 1591 z późn. zm.), ponieważ zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze zostało wydane z uchybieniem 30- dniowego terminu do jego wydania.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonym rozstrzygnięciu nadzorczym. Ponadto wyjaśnił, że nie uchybił terminowi określonemu w art. 91 ust. l ustawy o samorządzie gminnym, gdyż termin ten przypadał na dzień wolny od pracy (sobota), a zaskarżone zarządzenie nadzorcze zostało wydane w najbliższym następnym dniu powszednim. Stwierdził, że na zakres zarzutów organu nadzoru wskazuje pismo z dnia 18 sierpnia 2005 r., Nr "[...]", z którego jednoznacznie wynika, że przedmiotowe zarządzenie jest badane od strony posiadania przez Burmistrza upoważnienia do jego wydania. Podkreślił ponadto, że każda działalność organów gminy, w tym polegająca na wydawaniu zarządzeń, bez względu na ich charakter i przedmiot, podlega nadzorowi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
W myśl art. 98 ust. l i 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, póz. 1591 z późn. zm.) rozstrzygnięcia organu nadzorczego dotyczące gminy podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego z powodu niezgodności z prawem w terminie 30 dni od dnia ich doręczenia. Podstawą do wniesienia skargi jest uchwała lub zarządzenie organu, który podjął uchwałę lub zarządzenie albo którego dotyczy rozstrzygnięcie nadzorcze.
Należy wyjaśnić, że skoro podstawą wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest uchwała (zarządzenie) organu gminy w tej sprawie, to akt ten powinien być podjęty w tym samym terminie, przed wniesieniem skargi do sądu. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym i doktrynie dopuszcza się uzupełnienie wniesienia skargi przez gminę na rozstrzygnięcie organu nadzoru przez późniejsze podjęcie uchwały przez organ gminy w tym przedmiocie tylko w przypadku, jeżeli nastąpiło to w 30 - dniowym terminie do wniesienia skargi, a uchwała została przesłana sądowi administracyjnemu w terminie wyznaczonym do uzupełnienia braków formalnych skargi.
W rozpatrywanej sprawie, zarządzeniem z dnia 21 października 2005 r., skarżący wezwany został do nadesłania zarządzenia Burmistrza w przedmiocie wniesienia skargi na przedmiotowe rozstrzygnięcie nadzorcze, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
W odpowiedzi Burmistrz przesłał swoje zarządzenie z dnia 27 października 2005 r., Nr "[...]" w sprawie wniesienia skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody.
Przedłożone na wezwanie Sądu zarządzenie w przedmiocie zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu podjęte zostało po upływie trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi, zatem z naruszeniem art. 98 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym.
Wobec powyższego wniesiona skarga, jako wadliwa, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § l pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).