Uzasadnienie
W dniu 18 maja 2016 r. Wojewoda Warmińsko-Mazurski zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, za pośrednictwem Rady Miejskiej w Mikołajkach uchwałę tego organu z dnia 14 marca 2016 r., nr XII/5/2016 w sprawie określenia kryteriów naboru do publicznych przedszkoli na drugim etapie postępowania rekrutacyjnego oraz dokumentów niezbędnych do potwierdzenia tych kryteriów. Organ nadzoru wniósł o stwierdzenie nieważności § 2 tej uchwały, zgodnie z którym w przypadku równorzędnych wyników uzyskanych po drugim etapie postępowania rekrutacyjnego o pierwszeństwie przyjęcia kandydata decyduje komisyjne losowanie. Zarzucił, że zapis ten narusza art. 20 c ust. 4 i 6 ustawy o systemie oświaty, określające kryteria naboru do przedszkola.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania na podstawie art. 161 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016r. poz. 718.), zwanej dalej p.p.s.a. Udokumentował, że uchwałą z dnia 31 maja 2016 r., nr XIV/82/2016 zmienił zaskarżoną uchwałę poprzez wykreślenie z niej § 2.
Pismem procesowym z dnia 27 czerwca 2016 r. Wojewoda Warmińsko-Mazurski cofnął skargę wobec uwzględnienia skargi przez organ w całości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Cofnięcie wniesionej do sądu skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadminstracyjnego i stanowi ono urzeczywistnienie zasady dyspozycyjności, umożliwiającej stronie rozporządzanie przedmiotem tego postępowania w ramach przysługujących jej na mocy obowiązujących przepisów uprawnień procesowych (por. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, s. 159).
W niniejszej sprawie Sąd nie dopatrzył się zaistnienia przesłanek kwalifikujących cofnięcie skargi jako niedopuszczalne. Dlatego postępowanie sądowe należało umorzyć, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.