Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 3 listopada 2011 r. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie przyznał skarżącemu – Z. R. prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmujące ustanowienie adwokata. Na podstawie tego postanowienia Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła dla skarżącego jako pełnomocnika z urzędu – adwokata A. Z. Wyrokiem z dnia 10 stycznia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę skarżącego oraz przyznał na rzecz wyznaczonego adwokata kwotę 240 zł netto powiększoną o należny podatek VAT tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu.
Wyrokiem z dnia 23 października 2012 r., sygn. akt I OSK 687/12, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną od przedmiotowego wyroku, sporządzoną i wniesioną przez wyznaczonego adwokata. Zgodnie z protokołem rozprawy, udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wziął adwokat z substytucji pełnomocnika z urzędu.
W piśmie procesowym z dnia 2 stycznia 2013 r., wyznaczony adwokat wniósł o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej skarżącemu z urzędu w drugiej instancji, oświadczając jednocześnie, iż koszty te nie zostały zapłacone w całości lub w części. W uzasadnieniu podniósł, iż sporządził i wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 10 stycznia 2012 r. Dodał również, iż na rozprawie przed tym Sądem w dniu 23 października 2012 r. skarżący był reprezentowany przez adwokata (pełnomocnik substytucyjny).
W świetle art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej ustawą, wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zgodnie z § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), zwanego dalej rozporządzeniem, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 oraz 2) niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata.
Zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy adwokata, a także charakter sprawy i wkład pracy adwokata w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. W sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, przedmiotową opłatę sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (§ 2 ust. 1 i 3 rozporządzenia).
W warunkach niniejszej sprawy, wyznaczony adwokat wniósł o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu w drugiej instancji.
W świetle § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a) rozporządzenia, stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynosi 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat – 100 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W niniejszej sprawie – z uwagi na jej przedmiot, zastosowanie ma stawka minimalna, określona w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia, w wysokości 240 zł.
Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, iż w warunkach niniejszej sprawy zasadne jest przyznanie wyznaczonemu adwokatowi, który prowadził sprawę również w pierwszej instancji, wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 10 stycznia 2012 r. oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu 23 października 2012 r. (w jego zastępstwie udział w rozprawie przed tym Sądem brał pełnomocnik substytucyjny) w kwocie 180 zł netto (240 zł x 75%) powiększonej o należny podatek VAT.
Z tych względów, na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy, orzeczono jak w sentencji postanowienia.