Uzasadnienie
Decyzją z dnia 23 lipca 2013 r., działająca z upoważnienia Burmistrza W., zastępca Dyrektora Miejsko – Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w W., odmówiła D.M. przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego w związku z opieką nad matką. Strona złożyła odwołanie od tej decyzji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O., które decyzją z dnia 18 października 2013 r., utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.
D.M. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Z akt sprawy wynika, że skarżąca otrzymywała świadczenie pielęgnacyjne w związku z opieką nad niepełnosprawną matką do dnia 30 czerwca 2013 r., na podstawie art. 17 ustawy o świadczeniach rodzinnych.
W odpowiedzi na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Postanowieniem z dnia 16 stycznia 2014 r., sygn. akt II SA/Ol 1162/13, Sąd zawiesił postępowanie sądowe do czasu wydania przez Trybunał Konstytucyjny orzeczenia w związku pytaniem prawnym, przedstawionym przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 12 grudnia 2013 r., w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego. Postanowieniem z dnia 17 lipca 2014 r., Trybunał Konstytucyjny umorzył postępowanie w sprawie.
Zarządzeniem z dnia 22 lipca 2014 r. Sąd zwrócił się do strony skarżącej o nadesłanie, w terminie 7 dni, informacji, czy wobec wejścia w życie przepisów ustawy z dnia 4 kwietnia 2014 r. o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów, umożliwiających osobom pobierającym świadczenie pielęgnacyjne do 30 czerwca 2013 r. uzyskanie zasiłku dla opiekuna za okres od 1 lipca 2013 r. i wypłatę tego zasiłku wraz z odsetkami od tej daty – podtrzymuje skargę na decyzję o odmowie przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego, czy też przedmiotową skargę wycofuje.
Pismem z dnia 28 lipca 2014 r., pełnomocnik skarżącej cofnął skargę.
Postanowieniem z dnia 4 sierpnia 2014 r. Sąd podjął zawieszone postępowanie.
Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie natomiast z art. 161 §1 pkt 1 p.p.s.a., jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania.
W niniejszej sprawie, pismem z dnia 28 lipca 2014 r. skarżąca cofnęła wniesioną skargę.
Sąd, kontrolując sprawę, nie stwierdził istnienia okoliczności, o których mowa w cytowanym wyżej art. 60 p.p.s.a.
Wobec powyższego, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a., Sąd umorzył postępowanie w sprawie.