Uzasadnienie
Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie decyzją z [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. (dalej jako: "SKO"), po rozpatrzeniu odwołania B. Z. od decyzji Burmistrza O. w sprawie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celu sprawowania opieki nad niepełnosprawną matką J. Z., rozstrzygnęło o uchyleniu decyzji organu pierwszej instancji w całości i orzekło co do istoty sprawy w ten sposób, że przyznało B. Z. świadczenie pielęgnacyjne z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celu sprawowania opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności J. Z. na okres:
- - od 1 czerwca 2021 r. do 31 grudnia 2021 r. w kwocie 1.971,00 zł miesięcznie;
- - od 1 stycznia 2022 r. na czas nieokreślony w wysokości wynikającej z obwieszczenia ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polski, "Monitor Polski".
B. Z. (dalej jako: "strona", "skarżąca"), w dniu 3 września 2021 r., wniosła na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Olsztynie. Kolegium, w odpowiedzi na skargę, wniosło o jej oddalenie.
Postanowieniem z dnia [...] 2021 r., SKO w O. wznowiło z urzędu postępowanie w sprawie zakończonej zaskarżoną decyzją z [...] r. Zarządzeniem sędziego z dnia 15 października 2021 r., Kolegium wezwane zostało do udzielenia informacji, na jakim etapie procesowym znajduje się postępowanie wznowieniowe dotyczące decyzji z [...] r. W odpowiedzi na wezwanie, Kolegium przesłało odpis decyzji z [...] r. w której rozstrzygnęło o uchyleniu własnej decyzji z dnia [...] r., znak: [...] w całości i orzekło co do istoty sprawy.
Zarządzeniem z 21 grudnia 2021 r., Sąd wezwał SKO do potwierdzenia, czy decyzja z dnia [...] r., znak [...] stała się ostateczna. W odpowiedzi na wezwanie, Kolegium pismem z dnia 28 grudnia 2021 r. wskazało, że decyzja z dnia [...] r. znak [...], nie była przedmiotem wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (14 dniowy termin upływał z dniem 29 listopada 2021 r.), a także nie została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie. Kolegium wskazało, że z dniem 16 grudnia 2021 r. decyzja stała się prawomocna.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm., dalej jako: "p.p.s.a."), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn (niż wymienione w pkt 1 i 2) stało się bezprzedmiotowe. Zgodnie § 2 ww. przepisu postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
W orzecznictwie sądowo administracyjnym wskazuje się, że z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn", w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., będziemy mieć do czynienia, jeśli w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja zaistnieje zwłaszcza wtedy, gdy przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia, a więc zaskarżona decyzja (czy też inny akt), zostanie pozbawiona bytu prawnego w nadzwyczajnym wewnątrzadministracyjnym postępowaniu kontrolnym (np. w wyniku stwierdzenia jej nieważności lub wznowienia postepowania) lub w rezultacie skorzystania przez organ, którego decyzja została zaskarżona, z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 (por. T. Woś (w:) Woś T. (red.), Knysiak-Sudyka H., Romańska M., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, tezy do art. 161, LEX).
W rozpoznawanej sprawie, SKO decyzją z dnia [...] r. (znak [...]), wydaną w trybie wznowienia postępowania administracyjnego, uchyliło w całości dotychczasową decyzję [...] r., (znak: [...]) stanowiąca przedmiot skargi do Sądu Administracyjnego. W rezultacie przestał istnieć przedmiot zaskarżenia. Tym samym, postępowanie sądowe w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe.
W związku z powyższym, Sąd działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.