Uzasadnienie
Decyzją z dnia 18 sierpnia 2004r. Nr "[...]" Starosta S. stwierdził, iż nieruchomość Skarbu Państwa w zasobie Agencji Nieruchomości Rolnych oznaczona nr 58 o powierzchni 62.7300 ha stanowiąca wody płynące (jeż. Z.), położona w obrębie K., gm. S z dniem l stycznia 2002r. przeszła w trwały zarząd Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. W uzasadnieniu podano, iż z dniem l stycznia 2002r,. wody oraz grunty pokryte wodami stanowiące własność Skarbu Państwa przechodzą w trwały zarząd odpowiednich jednostek, w tym regionalnych zarządów gospodarki wodnej. Wskazano, iż jezioro Z. stanowi wodę publiczną, w stosunku do której prawa właścicielskie wykonuje Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej, a właściwym miejscowo w sprawach gospodarowania wodami regionalnymi zarządem gospodarki wodnej jest Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w W. Od decyzji tej odwołała się Agencja Nieruchomości Rolnych Oddział Terenowy w O. Podniesiono, iż zgodnie z art. 11 w związku z art. 10 i 217 ustawy Prawo wodne Agencja Nieruchomości Rolnych nie wykonuje w rozumieniu ustawy uprawnień właścicielskich Skarbu Państwa, a wody stanowiące własność Skarbu Państwa od dnia wejścia w życie ustawy nie wchodzą w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa.
Tym samym grunty te nie stanowią własności Skarbu Państwa - Agencji Nieruchomości Rolnych, lecz są własnością Skarbu Państwa w zarządzie właściwej jednostki. Wskazano, iż wydana decyzja winna umożliwiać dokonanie stosownych zmian w ewidencji gruntów poprzez wykreślenie jako właściciela Skarbu Państwa - Agencji Nieruchomości Rolnych i wpisanie w to miejsce jako właściciela Skarbu Państwa oraz ustanowienie na przedmiotowej nieruchomości trwałego zarządu Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. Decyzją z dnia 8 października 2004r. Nr "[...]" Wojewoda utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu wskazano, iż zgodnie z art. 217 ust. l i 2 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne Starosta S. stwierdził przejście z mocy prawa nieruchomości gruntowej, stanowiącej własność Skarbu Państwa i pokrytej wodą płynącą w trwały zarząd Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. Argumentowano, iż przedmiotowa decyzja stanowi podstawę do dokonania stosownych zmian w ewidencji gruntów, a w związku z tym zarzuty Agencji nie mogą stano wić podstawy do jej uchylenia.
Na tę decyzję skargę wniosła Agencja Nieruchomości Rolnych Oddział Terenowy w O. Stwierdzono, iż z załączonego do zaskarżonej decyzji wypisu z rejestru gruntów z dnia 19 sierpnia 2004r. wynika, iż właścicielem jeziora jest Skarb Państwa - Agencja Nieruchomości Rolnych, a władającym pozostaje Gospodarstwo Rybackie. Zgodnie zaś z art. 220 w związku z art. 10 i 11 Prawa wodnego z dniem l stycznia 2002r. Agencja nie wykonuje w rozumieniu ustawy uprawnień właścicielskich Skarbu Państwa, a wody stanowiące własność Skarbu Państwa nie wchodzą w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa.
Tym samym wody nie stanowią, od dnia obowiązywania ustawy własności Skarbu Państwa - Agencji Nieruchomości Rolnej, lecz są własnością Skarbu Państwa w zarządzie właściwej jednostki i zaskarżona decyzja powinna zawierać stosowne zapisy. Zapisy te w ocenie skarżącego powinny stanowić jednoznaczną podstawę do dokonania w ewidencji gruntów stosownych zmian w dziale określającym właściciela poprzez wykreślenie jako właściciela Skarbu Państwa - Agencji Nieruchomości Rolnych i wpisanie w to miejsce z dniem l stycznia 2002r. Skarbu Państwa oraz ustanowienie na przedmiotowej nieruchomości trwałego zarządu Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W., zaś wypis z rejestru gruntów o takiej treści powinien stanowić załącznik do tej decyzji.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wyjaśniono, iż zgodnie z § 46 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa w sprawie ewidencji gruntów i budynków z dnia 29 marca 2001 r. (Dz.U. Nr 38 póz. 454) zmiany w ewidencji gruntów wynikające m.in. z ostatecznych decyzji administracyjnych wprowadza się z urzędu. W związku z tym, decyzja Starosty S. upoważnia do dokonania stosownych zmian w ewidencji gruntów i dlatego nie znaleziono podstaw do jej uchylenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Podnieść należy, iż w myśl art. l § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 póz. 1269) sądy administracyjne sprawują kontrolę wykonywania administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Zatem rozpoznając skargę na decyzję Sąd dokonuje oceny, czy przy jej wydaniu nie zostały naruszone przepisy prawa materialnego bądź też procesowego, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi.
Zgodnie z art. 217 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz.U. Nr 115, póz. 1229 ze zm.) z dniem wejścia w życie ustawy stanowiące własność Skarbu Państwa wody oraz grunty pokryte tymi wodami przechodzą w trwały zarząd odpowiednio - urzędów morskich, regionalnych zarządów gospodarki wodnej lub parków narodowych, stosownie do art. 11 ust. l pkt 1-3. Przejście mienia, o którym mowa w ust. l, stwierdza, na wniosek zainteresowanego, właściwy starosta wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej. Art. 11 ust. l pkt 2 ustawy stanowi, iż Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej wykonuje prawa właścicielskie w stosunku do wód publicznych istotnych dla kształtowania zasobów wodnych oraz ochrony przeciwpowodziowej, stanowiących własność Skarbu Państwa. Przy czym zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z 17 grudnia 2002r. w sprawie śródlądowych wód powierzchniowych lub ich części stanowiących własność publiczną (Dz. U. Nr 16, póz. 149) jezioro Z. zostało wymienione w załączniku Nr l tego rozporządzenia pod pozycją 1607, w którym określono śródlądowe wody powierzchniowe stanowiące własność publiczną istotne dla kształtowania zasobów wodnych oraz ochrony przeciwpowodziowej.
Poza sporem pozostaje między stronami, że jezioro Z. winno przejść z dniem l stycznia 2002r. (wejście w życie ustawy) z mocy prawa w trwały zarząd Regionalnego Zarządu Gospodarski Wodnej w W. Strona skarżąca kwestionuje natomiast zapisy decyzji, wskazując, iż winna ona stanowić jednoznaczną podstawę do dokonania zmian w rejestrze gruntów, a załącznikiem do decyzji winien być wypis z rejestru gruntów zawierający zmiany związane z przejściem gruntów w trwały zarząd wynikające z przepisów przywołanej ustawy. W ocenie Sądu argumentacja skargi nie jest zasadna. Przede wszystkim, wbrew twierdzeniom skargi, utrzymana w mocy przez organ odwoławczy decyzja Starosty S. w sposób jednoznaczny wskazuje, iż nieruchomość Skarbu Państwa pozostająca w Zasobie Agencji Nieruchomości Rolnych z dniem l stycznia 2002r. przeszła w trwały zarząd Regionalnego Zarządu Gospodarski Wodnej w W. Sentencja tejże decyzji zgodna jest z przepisem art. 217 ust. l Prawa wodnego.
Przepisy Prawa wodnego nie regulują natomiast postępowania związanego z prowadzeniem ewidencji gruntów i budynków. Aktualizacja operatu ewidencyjnego nie mogła więc być przedmiotem postępowania prowadzonego w oparciu o przepisy Prawa wodnego. Problematykę związaną z ewidencją gruntów reguluje rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, póz. 454). Zgodnie z § 46 ust. l rozporządzenia dane zawarte w ewidencji podlegają aktualizacji z urzędu lub na wniosek osób, organów i jednostek organizacyjnych, o których mowa w § 10 i 11. Z urzędu wprowadza się zmiany wynikające z prawomocnych orzeczeń sądowych, aktów notarialnych, ostatecznych decyzji administracyjnych, aktów normatywnych.
Należy więc przyjąć, iż z chwilą kiedy decyzja z której wynika konieczność zmiany w ewidencji gruntów stanie się ostateczna organ ma możliwość dokonania zmian. W postępowaniu prowadzonym w oparciu o te przepisy skarżąca będzie dopiero mogła podnosić ewentualną argumentację związaną z aktualizacją operatu ewidencyjnego.
Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270), skargę oddalił.