Uzasadnienie
W.K. (dalej jako: "skarżąca") 27 grudnia 2023 r. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie zarządzenie Burmistrza Miasta Mikołajki z 13 grudnia 2023 r., nr 160/23, w przedmiocie ustalenia procedury uzyskania informacji oraz materiałów dla których administratorem jest Gmina Mikołajki.
Rozstrzygnięciem nadzorczym z 7 lutego 2024 r., nr PN.4131.71.2024, Wojewoda Warmińsko- Mazurski stwierdził nieważność ww. zarządzenia. Pismem z 2 kwietnia 2024 r. organ nadzoru poinformował tutejszy Sąd, że rozstrzygnięcie to nie zostało zaskarżone do sądu administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż śmierć strony oraz cofnięcie skargi. Sąd umarzając postępowanie stwierdza, że po wniesieniu skargi, w toku prowadzonego postępowania, zaistniała przeszkoda do merytorycznego rozpoznania sprawy. Postępowanie staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w jego toku wystąpią zdarzenia, w następstwie których przestaje istnieć sprawa sądowoadministracyjna. Zdarzenia te muszą mieć charakter trwały, unicestwiając dopuszczalność dalszego prowadzenia postępowania w konkretnej sprawie. Jednym z przypadków bezprzedmiotowości postępowania jest sytuacja, gdy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku, zaistnieją zdarzenia, które uniemożliwiają osiągnięcie jego celu albo spowodują, że kontrola zaskarżonego aktu lub czynności stanie się zbędna. Z bezprzedmiotowością postępowania mamy do czynienia w sytuacji, gdy zaskarżony akt zostanie pozbawiony bytu prawnego.
W rozpoznawanej sprawie zaistniała taka właśnie sytuacja, gdyż rozstrzygnięciem nadzorczym Wojewody Warmińsko- Mazurskiego, wydanym już po wniesieniu skargi przez skarżącą, zaskarżone zarządzenie zostało wyeliminowane z obrotu prawnego. Powyższe rozstrzygnięcie nadzorcze uzyskało przymiot prawomocności, ponieważ w ustawowym terminie 30 dni nie zostało przez gminę zaskarżone do sądu administracyjnego (art. 98 ust. 5 w zw. z art. 98 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 40). Oznacza to, że zaskarżone zarządzenie nie funkcjonuje w porządku prawnym od daty jego wydania (ze skutkiem ex tunc).
W związku z tym niniejsza sprawa utraciła przedmiot zaskarżenia. Wyeliminowanie z obrotu prawnego powyższego zarządzenia poprzez stwierdzenie jego nieważności powoduje, że sprawa ze skargi na to zarządzenie wniesiona przez skarżącą stała się bezprzedmiotowa, gdyż przedmiot kontroli (zaskarżone zarządzenie) w obrocie prawnym już nie istnieje.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a., umorzył postępowanie sądowe jako bezprzedmiotowe.