Uzasadnienie
II SA/Ol 104-108/05
W dniu 12 października 2004 r. K. M. zwróciła się w imieniu mieszkańców oficyny 4a przy "[...]" w O. do Prezydenta Miasta O. o pomoc w sprawie zajmowanej piwnicy. Podała, że administracja "[...]" wymówiła mieszkańcom budynku zajmowane piwnice i wezwała do ich opuszczenia.
Postanowieniem z dnia 8 listopada 2004 r. "[...]" Dyrektor Wydziału Spraw Lokalowych Urzędu Miasta O., działając z upoważnienia Prezydenta Miasta, z powołaniem się na art. 65 § l ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, póz. 1071 ze zm.), pismo w tej sprawie przekazał według właściwości Dyrektorowi Zakładu Gospodarowania Nieruchomościami "[...]".
W zażaleniu na to postanowienie K. M. wniosła o rozpatrzenie sprawy.
Postanowieniem z dnia 31 grudnia 2004 r. "[...]" Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. uchyliło zaskarżone postanowienie w oparciu o art. 138 § l pkt 2 w związku z art. 144 Kodeksu postępowania administracyjnego.
W zasadniczej części uzasadnienia organ II instancji stwierdził, iż organem właściwym do rozpatrywania sporów związanych z ustanowieniem odrębnej własności samodzielnych lokali mieszkalnych oraz przynależnych jako jego części składowe pomieszczeń a także co do zakresu korzystania z budynku i pomieszczeń przynależnych do lokalu mieszkalnego jest sąd. W sprawie nie mają zastosowania przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. W takim zaś wypadku dla dokonania czynności przekazania podania strony organowi właściwemu nie jest wymagana forma postanowienia. Organ do którego wpłynęło podanie winien natomiast poinformować stronę o organie i trybie właściwym do rozpatrzenia sprawy. Prezydent Miasta O. słusznie stwierdził, iż jest niewłaściwy w sprawie będącej przedmiotem podania zainteresowanej, bowiem sprawa należy do właściwości sądu.
Na postanowienie to K. M., J. M., J. D., J. B., A. M. oraz T. K. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, wskazując na potrzebę i niezbędność zachowania piwnic.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie z tego względu, iż nie zawiera ona żadnych argumentów, które dałyby podstawę do zmiany postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Stosownie do art. 3 § l i art. 134 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.), sąd administracyjny dokonuje kontroli zaskarżonego aktu administracyjnego pod względem zgodności z prawem, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi.
Zaskarżone postanowienie nie jest zgodne z prawem, jednak z przyczyn nieokreślonych w skardze.
Sporna kwestia opisana w przedmiotowym podaniu ma, jak trafnie zauważyło Samorządowe Kolegium Odwoławcze, charakter cywilnoprawny, w związku z czym właściwy w sprawie jest sąd powszechny.
Podjęte w konsekwencji tegoż ustalenia działanie organu było jednak chybione. Nie jest bowiem prawdą, iż w razie stwierdzenia, iż właściwym do rozpatrzenia sprawy jest sąd powszechny "nie mają zastosowania przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego" i "w takim (...) wypadku nie jest wymagana forma postanowienia." Zgodnie bowiem z art. 66 § 3 tej ustawy, w takiej sytuacji "organ, do którego podanie wniesiono, zwraca je wnoszącemu. Zwrot podania następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie." Uchylając postanowienie Prezydenta Miasta O., organ odwoławczy, obowiązany do ponownego rozstrzygnięcia sprawy, winien zatem postąpić zgodnie z tym przepisem. Jedynie to rozstrzygnięcie mieściłoby się w dyspozycji art. 138 § l pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, wskazanego jako podstawa prawna zaskarżonego postanowienia.
Naruszenie ostatniego z wymienionych przepisów stanowi w świetle art. 145 § l pkt l lit. c Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnym bezpośrednią przyczynę uchylenia zaskarżonego postanowienia.
Stosownie do art. 152 tejże ustawy rozstrzygnięta została kwestia wykonalności uchylonego postanowienia. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 ppsa.