Uzasadnienie
B. i K. T. precyzując ostatecznie wniesione skargi podali, że dotyczą one działalności Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, który nienależycie wykonując swoje zadania naruszył interes majątkowy stron w zakresie określonym w art. 227 Kpa. Skarżący zarzucają, że PINB podczas podejmowanych oraz nadzorowanych przez siebie czynności wprowadzał ich w błąd i mimo ich sprzeciwu oraz pism ponaglających doprowadził do takiej sytuacji, gdzie w wykupionym przez siebie mieszkaniu, skarżący nie mają dostępu do komina. Twierdzą, że PINB w okresie 5 lat zajmowania się sprawą wciąż wydaje wadliwe decyzje z naruszeniem prawa, źle oceniając stan faktyczny sprawy, co niejednokrotnie stwierdzał organ wyższej instancji.
Zgodnie z art. 3 § l i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na ich decyzje administracyjne, postanowienia, akty lub czynności oraz bezczynność w zakresie określonym w tym przepisie. Z cytowanego przepisu nie wynika aby sądy administracyjne były właściwe do rozpoznania spraw ze skarg, których przedmiotem są zaniedbania lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw - określonych w art. 227 Kpa. Skargi te zgodnie z art. 228 Kpa składa się do organów właściwych do ich rozpoznania.
Zgodnie z art. 229 pkt. 4 Kpa organem właściwym do rozpatrzenia skargi dotyczącej zadań lub działalności kierowników powiatowych służb, inspekcji, straży i innych jednostek organizacyjnych jest rada powiatu.
Z powyższego wynika, że do rozpoznania skarg B. i K. T. Sąd administracyjny nie jest właściwy.
Z treści art. 58 § l pkt. l ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, że Sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Z tych względów skargi B. i K. T. Sąd odrzucił.