Uzasadnienie
A. P. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]". w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Postanowieniem z dnia 28 lutego 2014 r. sygn. akt II SA/Ol 941/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zawiesił postępowanie sądowe wszczęte na skutek wniesionej przez skarżącego skargi, wskazując, że przed Trybunałem Konstytucyjnym zostały zainicjowane dwa postępowania mające na celu zbadanie zgodności z Konstytucją wymienionych w tym postanowieniu przepisów ustawy o świadczeniach rodzinnych. Sąd uznając, że kwestie poddane badaniu przez Trybunał Konstytucyjny wiążą się ściśle z sytuacją faktyczną i prawną występującą w sprawie ze skargi A. P., zawiesił postępowanie sądowe.
Pismem z dnia 22 maja 2014 r. skarżący został wezwany do udzielenia informacji, czy w związku z wejściem w życie ustawy z dnia 4 kwietnia 2014 r. o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów, podtrzymuje skargę na decyzję o odmowie przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego, czy też przedmiotową skargę wycofuje.
Pismem z 28 maja 2014 r. skarżący wskazał, że podtrzymuje wniesioną skargę. Następnie jednak pismem z dnia 18 lipca 2014 r. skarżący oświadczył, że w związku z informacją uzyskaną z Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej, wycofuje wniesioną skargę.
Postanowieniem z dnia 11 sierpnia 2014 r. Sąd podjął zawieszone postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, p.p.s.a. (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Zgodnie z art. 60 wskazanej ustawy skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W przedmiotowej sprawie Sąd nie stwierdził, aby zachodziły przesłanki do uznania, iż cofnięcie skargi jest niedopuszczalne. Skoro zaś skarżący skutecznie cofnął skargę, to postępowanie w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe.
Z tych względów należało orzec jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.