Uzasadnienie
Decyzją z dnia 29 maja 2015 r., Główny Inspektor Transportu Drogowego utrzymał w mocy decyzję "[...]" Inspektora Transportu Drogowego z dnia 19 sierpnia 2014 r. o nałożeniu na "[...]", kary pieniężnej w wysokości 15.000 zł.
W dniu 17 lipca 2015 r., do organu odwoławczego wpłynęła kierowana do tut. Sądu skarga "[...]" na powyższą decyzję wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności procesowej.
We wniosku skarżący podał, że w dniu 1 lipca 2015 r. nadał skargę na przedmiotową decyzję, lecz dnia 10 lipca 2015 r. przesyłka została zwrócona z adnotacją "adresat nieznany". Skarżący ponownie więc nadał skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 zd. pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie zaś z art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, ponadto równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 2 i § 4 art. 87).
Wyjaśnić należy, że kryterium braku winy, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a., wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności strony przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej nie jest więc dopuszczalne, jeżeli strona nie uprawdopodobni, że uchybienie terminu nie zostało przez nią zawinione. Podkreślenia wymaga, że przesłanka braku winy powinna być oceniana na tle wszystkich okoliczności danej sprawy, z uwzględnieniem obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy i przy rozważeniu uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem.
O braku winy skarżącej w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej można zatem mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że jej dopełnienie w ustawowym terminie stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia.
Kwestionowaną decyzję doręczono skarżącemu w dniu 3 czerwca 2015 r. Skarga na tę decyzję została nadana w placówce pocztowej z zachowaniem ustawowego terminu, w dniu 1 lipca 2015 r. Skarżący skierował przesyłkę na adres organu odwoławczego podany w pouczeniu, zawartym w tej decyzji – ul. "[...]". Adres ten w dacie doręczania przesyłki skarżącego był nieaktualny. Po otrzymaniu - w dniu 10 lipca 2015 r. - zwrotu przesyłki z adnotacją "adresat nieznany", skarżący tego samego dnia, ponownie nadał skargę pod właściwy adres.
Wobec powyższego, należy stwierdzić, że spełnione zostały przesłanki przywrócenia terminu. Skarżący bez własnej winy uchybił bowiem terminowi, skoro nadał pierwotnie przesyłkę zgodnie z pouczeniem zawartym w skarżonej decyzji. Zachowany został też termin określony w art. 87 § 1 p.p.s.a.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., należało postanowić, jak w sentencji.