Uzasadnienie
Dnia 6 maja 2015 r. do Urzędu Miasta wpłynęło wezwanie T. R. (dalej jako Skarżący), zastępowanego przez zawodowego pełnomocnika, do usunięcia naruszenia prawa spowodowanego uchwałą Nr "[...]" Rady Miasta w sprawie powierzenia spółce Zakład Komunalny sp. z o.o. w "[...]" zadania własnego Gminy w zakresie usuwania pojazdów z dróg Gminy w trybie przepisów ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym i ich przechowywania na parkingu strzeżonym oraz wyrażeniu zgody na zawarcie przez Gminę umowy wykonawczej do w/w uchwały. Zakwestionowanej uchwale zarzucono naruszenie art. 130a ust. 5 ustawy Prawo o ruchu drogowym.
Następnie, w dniu 8 lipca 2015 r. Skarżący, powołując się na art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na uchwałę Rady Miasta Nr "[...]".
Przewodniczący II Wydziału Sądu przesłał skargę Gminie, według właściwości, celem sporządzenia odpowiedzi na skargę i zaprezentowania uchwały sądowi, razem z aktami sprawy.
W odpowiedzi na skargę zawodowy pełnomocnik Gminy wniósł o jej odrzucenie lub oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, zważył co następuje
Skarga podlega odrzuceniu jako złożona po terminie.
W niniejszym postępowaniu należało w pierwszej kolejności zbadać, czy skarga na uchwałę Rady Gminy została wniesiona w terminie, po wcześniejszym wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa.
Terminy do wniesienia skargi do sądu administracyjnego określa art. 53 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.). W paragrafie pierwszym art. 53 został wprowadzony termin do wniesienia skargi w przypadku zaskarżania aktów (rozstrzygnięć), które są doręczane skarżącemu. Termin ten, wynoszący trzydzieści dni, został powiązany z dniem doręczenia skarżącemu zaskarżanego aktu. Oznacza to, że termin ten ma zastosowanie we wszystkich tych przypadkach, gdy przedmiotem zaskarżenia jest jakiekolwiek rozstrzygnięcie (akt) organu administracji publicznej, które podlega doręczeniu skarżącemu, i może być zaskarżane do sądu administracyjnego. Takimi rozstrzygnięciami są decyzje i postanowienia administracyjne oraz inne akty administracyjne, których doręczenie stronie jest obowiązkiem organu wynikającym z przepisu prawa.
W paragrafie drugim art. 53 zostały wprowadzone natomiast terminy do wniesienia skargi na akty (rozstrzygnięcia), które nie są doręczane skarżącemu. Terminy te dotyczą także wnoszenia skargi na czynności organu. Chodzi tu o takie akty, które mogą być zaskarżane do sądu administracyjnego po uprzednim wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa aktem, który strona zamierza zaskarżyć i w tych przypadkach terminy do wniesienia skargi zostały powiązane z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Skoro bowiem zaskarżany do sądu akt nie jest wydany w postępowaniu administracyjnym, które przewiduje środki zaskarżenia w tym postępowaniu i nie nakłada na organ obowiązku doręczenia aktu skarżącemu, to skarga do sądu administracyjnego może być wniesiona, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, po uprzednim wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa i z tym wezwaniem związane są terminy do wniesienia skargi w tych przypadkach.
Po pierwsze, jest to termin trzydziestu dni, który ma zastosowanie w sytuacji, gdy organ udzieli odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa i biegnie od dnia doręczenia skarżącemu odpowiedzi. Należy przy tym zwrócić uwagę, że przedmiotem zaskarżenia jest akt, a nie odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Po drugie, jest to termin sześćdziesięciu dni, który ma zastosowanie w sytuacji, gdy organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa i biegnie od dnia wniesienia tego wezwania do organu.
Zasadniczą kwestią jest wyjaśnienie relacji między dwoma terminami, o których mowa w art. 53 § 2 p.p.s.a. W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, iż wskazany w tym przepisie termin 60 dni liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa jest ostatecznym terminem do złożenia skargi do sądu administracyjnego, w sytuacji gdy organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie bądź wprawdzie udzielił takiej odpowiedzi, jednakże została ona doręczona stronie już po upływie 60-dniowego terminu liczonego od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. W uchwale z 2 kwietnia 2007 r. o sygn. akt II OPS 2/07, Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż z analizy art. 53 § 2 ustawy p.p.s.a. wynika, że już z dniem wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa rozpoczyna bieg termin sześćdziesięciu dni na wniesienie skargi, mimo że sprawa udzielenia odpowiedzi na to wezwanie jest otwarta.
W okresie biegu tego terminu organ może udzielić odpowiedzi na wezwanie i w takim przypadku dalszy bieg tego terminu staje się bezprzedmiotowy, ponieważ od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie rozpoczyna bieg termin trzydziestu dni od dnia doręczenia tej odpowiedzi. Jeżeli natomiast w tym okresie organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, to nieprzerwanie biegnie termin sześćdziesięciu dni, liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 września 2013 r. sygn. akt II GSK 1766/13, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 czerwca 2013 r. sygn. akt V SA/Wa 1274/13. wszystkie orzeczenia dostępnie w bazie orzeczeń: cbois.nsa.gov.pl).).
Przepis art. 53 § 2 p.p.s.a. ma zastosowanie do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym.
W niniejszej sprawie sześćdziesięciodniowy termin upłynął z dniem 6 lipca 2015 r. Organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie. W uznaniu sądu skargę należało złożyć najpóźniej w dniu 6 lipca 2015 r., co w niniejszej sprawie nie miało miejsca.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. skargę, jako wniesioną po terminie, należało odrzucić.