Uzasadnienie
N. i Z. K. wnieśli skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 22 czerwca 2010 r. wydaną w przedmiocie wykonania szczepień ochronnych.
Zarządzeniem z dnia 24 września 2010 r. Przewodniczącego Wydziału skarżący wezwani zostali do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe zarządzenie doręczono skarżącym 29 września 2010 r., termin do usunięcia braków formalnych skargi upłynął więc z dniem 6 października 2010 r.
W zakreślonym terminie skarżący wnieśli o przedłużenie terminu do wniesienia zażalenia na powyższe zarządzenie. W uzasadnieniu podali, że zgodnie z pouczeniem zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pism w postępowaniu sądowym, natomiast oni nie posiadają wiedzy w tym zakresie. Podnieśli, że ponieważ nie wiedzą, kiedy przygotują zażalenie spełniające wymogi, termin do jego wniesienia z pewnością upłynie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje.
Wniosku nie można uwzględnić, gdyż przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., dalej jako p.p.s.a.), nie przewidują możliwości przedłużenia terminu ustawowego.
Wyjaśnić skarżącym należy, że termin prawa procesowego, to pewien okres, w którym powinna lub może być podjęta czynność w postępowaniu sądowym, wywołująca określone skutki procesowe. Terminy te dzielą się na terminy ustawowe i sądowe. Pierwsze charakteryzują się tym, że są wyszczególnione wprost w ustawie i nie mogą być przez sąd przedłużane lub skracane. Drugie natomiast wyznaczane są przez sąd lub przewodniczącego i mogą być - w zależności od okoliczności - przedłużane lub skracane. Przykładem ustawowego terminu jest np. termin do złożenia zażalenia (art. 227 § 1 p.p.s.a.), o przedłużenie którego wnieśli skarżący.
Dodać należy, że ustawodawca przewidział w art. 84 p.p.s.a. wyłącznie możliwość przedłużenia z ważnej przyczyny, z urzędu lub na wniosek strony zgłoszony przed upływem terminu, terminu sądowego.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 84 p.p.s.a., należało postanowić jak w sentencji.