Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 1 kwietnia 2016 r. Starszy referendarz sądowy w WSA w Olsztynie pozostawił bez rozpoznania wniosek J. L. z dnia 16 lutego 2016 r. o przyznanie prawa pomocy. W uzasadnieniu wyjaśnił, że skarżący nie odpowiedział na jego wezwanie dotyczące uzupełnienia formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy.
W złożonym sprzeciwie J. L. wniósł o ponowne rozpoznanie sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 260 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej jako: p.p.s.a.), rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy.
W sprawach, o których mowa w § 1, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (art. 260 § 2 p.p.s.a.).
Sprzeciw nie zasługiwał na uwzględnienie.
Sąd zaznacza, że Starszy referendarz sądowy WSA w Olsztynie pozostawił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania wskazując, że skarżący nie odpowiedział na jego wezwanie dotyczące uzupełnienia formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy i przedłożenia dodatkowych dokumentów źródłowych. Sąd podkreśla, że skarżący nie dołączył do sprzeciwu wypełnionego formularza wniosku, jak też innych dokumentów, i wskazuje, że ustawodawca wykluczył możliwość przyznania prawa pomocy w przypadku kiedy strona nie uzupełniła braków wniosku (257 p.p.s.a.).
W świetle powyższych okoliczności, na podstawie art. 260 § 1 p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie.