Uzasadnienie
We wniosku, złożonym na urzędowym formularzu, E. J. wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi I. J. i E. J. na postanowienie "[...]" Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w "[...]" z dnia "[...]", Nr "[...]", podnosząc w uzasadnieniu, iż nie jest w stanie ponieść przedmiotowych kosztów "bez uszczerbku dla siebie i rodziny". Zgodnie z oświadczeniem o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną (skarżącą) i synem, będącym uczniem. Członkowie rodziny nie posiadają żadnych nieruchomości, zasobów pieniężnych i przedmiotów wartościowych. Zgodnie z rubryką nr 10, jedynym źródłem dochodu 3-osobowej rodziny jest "zasiłek z "[...]"" skarżącego w kwocie "[...]" brutto. W rubryce nr 11 skarżący wskazał ponoszone wydatki – wyżywienie, leczenie i mieszkanie w łącznej kwocie "[...]".
W związku z koniecznością uzupełnienia informacji na temat sytuacji materialnej skarżącego i jego rodziny oraz wyjaśnienia wątpliwości powstałych na tle złożonego przez niego oświadczenia skarżący wezwany został do złożenia dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych dotyczących sytuacji majątkowej (w zakresie odnoszącym się do lokalu mieszkalnego, zlokalizowanego pod adresem wskazanym w rubryce nr 2.1, a także działki, na której znajduje się altanka, której dotyczy niniejsza sprawa) oraz finansowej (w zakresie odnoszącym się do dochodu skarżącego z tytułu zasiłku oraz dochodów, uzyskiwanych przez niego przed pierwszą wypłatą tego zasiłku, ewentualnych dochodów żony skarżącego o charakterze okresowym, jej statusu osoby bezrobotnej oraz dochodów uzyskiwanych przez nią przed utratą pracy/rejestracją w urzędzie pracy, ewentualnego korzystania ze świadczeń z pomocy społecznej/świadczeń rodzinnych lub z innego rodzaju pomocy udzielanej przez jakiekolwiek instytucje bądź osoby trzecie lub też z pomocy członków rodziny, wysokości i przeznaczenia ponoszonych wydatków, a ponadto wyciągów z rachunków bankowych z okresu ostatnich trzech miesięcy).
W wezwaniu zawarte zostało pouczenie, zgodnie z którym nieprzedłożenie w wyznaczonym terminie żądanych dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych może stanowić podstawę odmowy przyznania prawa pomocy.
W odpowiedzi na wezwanie, skarżący przedłożył pismo procesowe, podpisane przez niego i skarżącą, do której w związku z jej wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w niniejszej sprawie skierowane zostało również wezwanie o treści analogicznej do treści wezwania skarżącego. W piśmie tym skarżący wyjaśnili, iż lokal mieszkalny, zlokalizowany pod adresem wskazanym w rubryce nr 2.1, jest lokalem gminnym, w którym mieszka ich cała rodzina. Działka, na której znajduje się altanka, jest przez nich użytkowana w celach rekreacyjnych, lecz nie jest ich własnością. Skarżąca wskazała, iż jest osobą bezrobotną zarejestrowaną w urzędzie pracy oraz oświadczyła: "okres zarejestrowania i pobierania (...) zasiłków (...) potwierdzam odpowiednim dołączonym dokumentem". Do przedmiotowego pisma nie zostały załączone jednak żadne dokumenty w tym zakresie. Skarżąca oświadczyła ponadto, iż nie osiąga żadnych dodatkowych dochodów, zaś dochód z tytułu zasiłku dla bezrobotnych otrzymywał tylko skarżący, lecz jego wypłata została zablokowana "[...]".
Skarżący oświadczyli: "nie jest możliwe dołączenie dokumentu z "[...]", gdyż "[...]" nie podaje żadnych informacji, dołączamy dokument, którym dysponujemy." W tym zakresie załączyli kopię dokumentu w języku "[...]". W dalszej kolejności skarżący wskazali, iż nie korzystają "z polskich ośrodków pomocy społecznej. Jedynie tylko z "[...]" świadczeń." Przedstawili wykaz ponoszonych wydatków [wyżywienie, leczenie, mieszkanie (czynsz, gaz, woda, śmieci, energia), dojazdy do szkoły] w łącznej kwocie ok. "[...]". Wskazali, iż obydwoje posiadają osobiste konta bankowe. Konta nie posiada syn. Nie posiadają żadnych lokat ani kont dewizowych. Do przedmiotowego pisma skarżący załączyli ponadto kopie: dokumentacji medycznej (2 karty), zaświadczenia o zatrudnieniu skarżącego i pisma dotyczącego odmowy przedłużenia z nim umowy.
Wskazać należy, iż w świetle art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie ppsa, zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego, czyli przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, następuje gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ppsa, przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje natomiast, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z treści przytoczonych przepisów wynika, że w postępowaniu o przyznanie prawa pomocy, to na stronie spoczywa ciężar wykazania, iż znajduje się w sytuacji uprawniającej ją do otrzymania prawa pomocy. To strona ma zatem przekonać rozpoznającego jej wniosek, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek, czy też tylko niektórych kosztów postępowania.
Składając formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, powinna tym samym skrupulatnie go wypełnić, a w sytuacji, gdy zawarte w nim oświadczenie o stanie rodzinnym, majątku i dochodach okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości (art. 255 ppsa), przedłożyć dodatkowe oświadczenia i dokumenty źródłowe pozwalające na zweryfikowanie złożonego przez nią oświadczenia i dokonanie oceny jej rzeczywistej sytuacji rodzinnej i materialnej.
W niniejszej sprawie, pomimo zawartego w wezwaniu pouczenia o skutkach niezastosowania się do wezwania, skarżący nie przedłożył wszystkich żądanych oświadczeń i dokumentów źródłowych, nie wyjaśnił też przyczyn tego stanu rzeczy. Powyższe sprawia natomiast, że nie jest możliwe dokonanie oceny rzeczywistej sytuacji materialnej skarżącego i jego rodziny, a w konsekwencji stwierdzenie w sposób nie budzący wątpliwości, że skarżący nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania, czy to w całości, czy to w części.
Wskazać należy, iż pomimo wezwania skarżący nie wskazał od kiedy jego żona jest osobą bezrobotną, czy przysługiwał jej zasiłek dla bezrobotnych i przez jaki okres czasu, nie wskazał też wysokości dochodów uzyskiwanych przez nią w ciągu ostatnich 12 miesięcy przed utratą pracy/rejestracją w urzędzie pracy i tytułów z jakich pochodziły (pkt 3 wezwania). Wbrew też oświadczeniu skarżącej, zawartemu w piśmie procesowym, do pisma tego nie zostały załączone dokumenty, które zawierałyby informacje we wskazanym zakresie. Pomimo wezwania do złożenia kopii dokumentu, z którego wynika wysokość netto dochodu skarżącego z tytułu zasiłku (pkt 5 wezwania) skarżący nie zastosował się do wezwania również w tym zakresie.
Skarżący podniósł wprawdzie, iż "nie jest możliwe dołączenie dokumentu z "[...]"", lecz w sytuacji, gdy w wezwaniu nie określono ściśle rodzaju dokumentu źródłowego, z którego wynikać miała wysokość netto tego zasiłku, w szczególności zaś, iż miałby to być "dokument z "[...]"", oświadczenie skarżącego nie może być uznane za wystarczające usprawiedliwienie nieprzedłożenia żądanego dokumentu źródłowego. Usprawiedliwieniem tego stanu rzeczy nie może być również to, że zgodnie z oświadczeniem skarżącej wypłata przedmiotowego zasiłku została obecnie wstrzymana. Pomimo wezwania, skarżący nie wskazał również od kiedy zasiłek ten jest mu wypłacany oraz wysokości jego dochodów uzyskiwanych w ciągu ostatnich 12 miesięcy przed pierwszą wypłatą zasiłku (pkt 6 wezwania).
Skarżący przedłożył wprawdzie kopie zaświadczenia o zatrudnieniu i pisma dotyczącego odmowy przedłużenia z nim umowy, lecz dokumenty te nie zawierają informacji we wskazanym zakresie. W dalszej kolejności stwierdzić należy, że pomimo wezwania do złożenia wyciągów z rachunków bankowych z okresu ostatnich trzech miesięcy (pkt 9 wezwania), i złożenia w piśmie procesowym oświadczenia o posiadaniu osobistych kont bankowych, zarówno przez skarżącego, jak i jego żonę, skarżący nie przedłożył także żądanych wyciągów i nie wyjaśnił powodów, dla których tego nie uczynił.
Wskazać również należy, iż na wezwanie do wskazania, czy w latach 2013-2014 skarżący i/lub osoby, z którymi pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym korzystali i/lub korzystają nadal ze świadczeń z pomocy społecznej/świadczeń rodzinnych lub z innego rodzaju pomocy udzielanej przez jakiekolwiek instytucje bądź osoby trzecie lub też z pomocy finansowej/rzeczowej członków rodziny, a jeśli tak – to z czyjej pomocy korzystali/korzystają, jakiego rodzaju pomoc otrzymali/otrzymują (jeśli finansową – to w jakiej wysokości) oraz kiedy i przez jaki okres czasu (pkt 7 wezwania), skarżący stwierdzili jedynie, iż nie korzystają "z polskich ośrodków pomocy społecznej. Jedynie tylko z "[...]" świadczeń", lecz nie wskazali nawet z jakich ""[...]" świadczeń" korzystają. Dodać także należy, że skarżący przedstawili wykaz ponoszonych wydatków, lecz pomimo wezwania nie przedłożyli jakichkolwiek dokumentów potwierdzających fakt ich ponoszenia w wykazanej wysokości (pkt 8 wezwania).
Wobec powyższego stwierdzić należy, iż niezłożenie przez skarżącego wszystkich żądanych dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych nie pozwala ocenić jak kształtowała się i kształtuje obecnie sytuacja finansowa 3-osobowej rodziny skarżącego i stwierdzić w sposób nie budzący wątpliwości, mimo aktualnych problemów z zatrudnieniem małżonków i wypłatą zasiłku, że nie pozwala ona na poniesienie kosztów postępowania sądowego w niniejszej sprawie, w całości lub w części, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla skarżącego i jego rodziny. Nieujawnienie przez skarżącego, pomimo wezwania, sytuacji materialnej 3-osobowej rodziny w pełnym zakresie, uniemożliwia podjęcie korzystnego dla niego rozstrzygnięcia. Prawo pomocy jest bowiem instytucją wyjątkową i jako taka powinno być stosowne tylko w stosunku do osób, które w sposób nie budzący wątpliwości wykazały, że nie posiadają żadnych lub wystarczających możliwości sfinansowania kosztów postępowania, a zdobycie środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym było i jest dla nich obiektywnie niemożliwe, czego w warunkach niniejszej sprawy skarżący nie uczynił.
W świetle powyższego, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, orzeczono jak w sentencji.