Uzasadnienie
Decyzją z dnia "[...]" Szef Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych utrzymał w mocy własną decyzję z dnia "[...]", którą odmówiono Z M potwierdzenia statusu działacza opozycji antykomunistycznej lub osoby represjonowanej z powodów politycznych. W podstawie prawnej decyzji powołano się na art. 5 ust. 1 w związku z art. 2 ust. 1 oraz art. 3 ustawy z dnia 20 marca 2015r. o działaczach opozycji antykomunistycznej oraz osobach represjonowanych z powodów politycznych (Dz. U. z 2015r. poz. 693 ze zm.).
Na powyższą decyzję skargę do tut. Sądu wniósł Z M, wskazując, że w jego opinii jest ona błędna i oparta na nieprawidłowej interpretacji istotnych dla sprawy okoliczności.
Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 30 czerwca 2016r. skarżący wezwany został do uiszczenia wpisu sądowego. Przesyłka pocztowa zawierająca powyższe zarządzenia została zwrócona do Sądu z adnotacją o śmierci adresata. Na wezwanie Sądu okoliczność śmierci skarżącego potwierdzona została odpisem skróconym aktu zgonu, wydanym przez Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego w I. W związku z tym poinformowano wdowę po skarżącym - R M, że zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o działaczach opozycji antykomunistycznej oraz osobach represjonowanych z powodów politycznych jest osobą uprawnioną do złożenia wniosku w trybie tej ustawy.
W związku z tym może wstąpić w prawa strony niniejszego postepowania, toczącego się ze skargi jej zmarłego męża - Z M. Jednocześnie Sąd zobowiązał R M do podania w ciągu 7 dni od dnia doręczenia wezwania, czy podtrzymuje skargę zmarłego męża.
Powyższe wezwanie doręczone zostało adresatce w dniu 2 sierpnia 2016r. W wyznaczonym terminie żadna odpowiedź na wezwanie nie została przesłana do Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016r. poz. 718, dalej jako: p.p.s.a.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania.
W niniejszej sprawie przedmiotem postępowania było przyznanie statusu działacza opozycji antykomunistycznej lub osoby represjonowanej z powodów politycznych. Uprawnienie to ma bez wątpienia charakter osobisty, ściśle związany z osobą, której dotyczy. Jednocześnie na mocy art. 5 ust. 2 ustawy o działaczach opozycji antykomunistycznej oraz osobach represjonowanych z powodów politycznych status działacza opozycji antykomunistycznej lub osoby represjonowanej z powodów politycznych potwierdza się na wniosek działacza opozycji antykomunistycznej, osoby represjonowanej z powodów politycznych, wdowy lub wdowca po działaczu opozycji antykomunistycznej lub osobie represjonowanej z powodów politycznych lub innego członka rodziny zmarłego działacza opozycji antykomunistycznej lub osoby represjonowanej z powodów politycznych.
Tym samym legitymację do wszczęcia postępowania i występowania w nim w roli strony posiada zarówno sam zainteresowany, jak i członkowie najbliższej rodziny. Redakcja przepisu pozwala przyjąć, iż uprawnienie to po stronie najbliższych aktualizuje się z chwilą śmierci działacza opozycji antykomunistycznej lub osoby represjonowanej z powodów politycznych. Ustawodawca przyznał je bowiem wdowie lub wdowcowi, a następnie wskazał na inne osoby z rodziny zmarłego. Oznacza to, iż za życia tylko sam zainteresowany posiada uprawnienie do wystąpienia o przyznanie mu statusu działacza opozycji, a dopiero po jego śmierci zyskują je osoby mu bliskie, wymienione w powołanym przepisie.
Z uwagi na powyższe Sąd wezwał wdowę po skarżącym do podania informacji, czy podtrzymuje skargę zmarłego męża, co umożliwiałoby jej wstąpienie do toczącego się postępowania jako następca procesowy. Wobec braku oświadczenia w wyznaczonym terminie, spełnione zostały warunki opisane w hipotezie art. 161 § 1 pkt 2 p.p.s.a., co uzasadnia umorzenie postępowania.
Mając na względzie powyższe Sąd, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 2 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.