Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztyniez 14 grudnia 2006 r., sygn. akt II SA/Ol 885/06

Metryka

Sąd
Dnia 14 grudnia 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Skład
Sędzia NSA Janina Kosowska przewodniczący
Sędzia WSA Adam Matuszak
Sędzia WSA Beata Jezielska sprawozdawca
Lech Ledwożyw protokolant
Rozpoznanie
w dniu 14 grudnia 2006 roku na rozprawie
Sprawa
sprawy ze skargi T. P. - PPHU "A" na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zajęcia pasa drogowego postanawia - umorzyć postępowanie sądowe WSA/post.1 - sentencja postanowienia

Uzasadnienie

T. P. – prowadzący Przedsiębiorstwo "A" wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia "[...]", którą umorzono postępowanie wszczęte z wniosku T. P. o uchylenie ostatecznych decyzji Prezydenta Miasta z dnia "[...]" listopada 2004r. oraz z dnia "[...]" grudnia 2004r. zezwalających na zajęcie pasa drogowego przy ul "[...]" w O. Organy obydwu instancji uznały, iż postępowanie w tej sprawie jest bezprzedmiotowe, gdyż w dacie złożenia wniosku - decyzji, której uchylenia domaga się strona nie było już w obrocie prawnym (termin jej ważności upłynął w dniu 17 grudnia 2004r.). Zatem uprawnienia wynikające z decyzji zezwalającej na zajęcie pasa drogowego zostały "skonsumowane" W związku z tym bez znaczenia są powody, które legły u podstaw ubiegania się przez stronę o wydanie tej decyzji.

Skarżący podniósł, iż w 2004r. nie istniał obowiązek uzyskania zezwolenia co do obiektów istniejących w pasie drogowym w dniu 1 października 1985r. W związku z tym wydana decyzja zezwalająca na zajęcie pasa drogowego była bezprawna, a wpłacona kwora nienależna. W ocenie odwołującego się decyzja winna być zatem uchylona w trybie art. 155 Kpa lub powinna być stwierdzona jej nieważność na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 Kpa.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Dodatkowo wskazano, iż wniosek skarżącego z dnia 29 maja 2006r. zawierał alternatywne żądanie uchylenia decyzji w trybie art. 155 Kodeksu postępowania administracyjnego lub stwierdzenia jej nieważności na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego. Skoro jednak organ pierwszej instancji rozpatrzył wniosek w trybie art. 155 Kpa i wydał decyzję, to Kolegium musiało dokonać oceny prawidłowości jej wydania i zakończyć postępowanie. Natomiast sprawa stwierdzenia nieważności będzie przedmiotem odrębnego postępowania.

W dniu 8 grudnia 2006r. do Sądu wpłynęło pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego, w którym poinformowano, iż decyzją z dnia "[...]" stwierdzono nieważność decyzji Prezydenta Miasta z dnia "[...]" w sprawie zezwolenia na zajęcie pasa drogowego wraz z odpisem tej decyzji i kopią zwrotnego potwierdzenia jej doręczenia skarżącemu.

W związku z powyższym na rozprawie skarżący oświadczył, iż cofa skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.

W niniejszej sprawie skarżący na rozprawie cofnął skargę, zaś Sąd nie stwierdził aby zachodziły przesłanki do uznania, iż cofnięcie skargi jest niedopuszczalne.

W związku z tym na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.