Uzasadnienie
M.L., po oddaleniu jej skargi na decyzję o odmowie przyznania świadczenia pielęgnacyjnego, zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Podała, iż samotnie wychowuje syna (3 l.). Jest bezrobotna. Zaprzestała szukania pracy ze względu na konieczność stałej opieki nad babcią. Oświadczyła, iż nie posiada majątku, a jej miesięczne dochody z tytułu alimentów i zasiłku rodzinnego wynoszą w sumie 468 zł
Rozpoznając przedmiotowy wniosek zważono, co następuje:
Ponieważ z mocy art. 239 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; w skrócie: p.p.s.a.) skarżąca nie ma w niniejszej sprawie obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, rozstrzygnięcie zgłoszonego wniosku ogranicza się do kwestii ustanowienia adwokata.
Zgodnie z art. 262 p.p.s.a., do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych odpowiednie zastosowanie mają przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy.
Jak wynika z odpowiedniego zastosowania art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika dla osoby fizycznej następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść związanego z tym kosztu, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Informacje poświadczone przez skarżącą uzasadniają przekonanie, iż znajduje się ona w tego rodzaju sytuacji. Stąd też orzeczono jak w sentencji w oparciu o art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., powierzający referendarzowi sądowemu wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy.