Uzasadnienie
W dniu 22 października 2005 r. J. Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, zatytułowany odwołaniem -pozew o przywrócenie stanu zgodnego z prawem i zaniechanie dalszych naruszeń. Zażądał zwrotu części jego nieruchomości 72/21 (z ujęciem wody) wykupionej notarialnie, obecnie zajętej nowopowstałą nieruchomością 72/90. Stwierdził istotne ograniczenie uprawnień i zakłócenie korzystania z nieruchomości 72/21 ponad przeciętną miarę, poprzez utworzenie działki nr 72/90.
Na podstawie zarządzenia z dnia 24 października 2005 r. skarżący wezwany został do usunięcia braków formalnych skargi przez wskazanie numeru i daty zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności będącej przedmiotem skargi, ewentualnie przez nadesłanie odpisu oraz oznaczenie organu, którego działalności lub bezczynności skarga dotyczy, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe zarządzenie zostało doręczone skarżącemu dnia 8 listopada 2005 r.
W zakreślonym terminie nie uzupełniono braków formalnych skargi mimo pouczenia, iż spowoduje to odrzucenie skargi. Skarżący nadesłał jedynie pismo w którym wyjaśnił, że z uwagi na fakt sprzedaży przez gminę nieruchomości 72/90 osobie trzeciej, wniósł pozew do Sądu Rejonowego, zaś z powodu braku możliwości finansowych prowadzenia dwutorowo postępowania, wycofuje złożony pozew.
Konieczną przesłanką dopuszczalności zaskarżenia danego aktu lub czynności jest fakt ich istnienia. Treść pisma skarżącego uniemożliwia natomiast ustalenie istnienia przedmiotu zaskarżenia. Przedmiotowa skarga nie ma zatem bytu prawnego i jako taka nie może zostać skutecznie cofnięta. Cofnięcie skargi może bowiem dotyczyć wyłącznie skargi, która została skutecznie wniesiona, a więc wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne (Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, T. Woś (red.), Warszawa 2005, s. 291).
W tym stanie rzeczy, na mocy art. 58 § l pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 z późn. zm.), należało postanowić jak w sentencji.