Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 29 listopada 2011 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło postanowienie Starosty w sprawie zwrotu kosztów i wynagrodzenia za usunięcie i dozór pojazdu i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia.
Orzeczenie to zostało zaskarżone do Sądu przez Starostę "[...]".
W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej odrzucenie wskazując, iż organ pierwszej instancji nie ma legitymacji skargowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje
W myśl art. 50 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, a także - w sytuacjach określonych w powołanym przepisie - organizacja społeczna.
Interes prawny w zaskarżeniu należy rozumieć jako istnienie związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków skarżącego a zaskarżonym aktem lub czynnością. Skarga może bowiem dotyczyć tylko jego "własnej sprawy administracyjnej", rozumianej jako przewidziana w przepisach prawa administracyjnego możliwość konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnego, którymi są organ administracji publicznej i indywidualny podmiot nie podporządkowany organizacyjnie temu organowi. Organ powołany do wydania decyzji (postanowienia) w postępowaniu administracyjnym nie może być jednocześnie stroną tego postępowania, reprezentującą w nim własne interesy i, co za tym idzie - nie ma prawa do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na ostateczne rozstrzygnięcie podjęte w tym postępowaniu (por. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 stycznia 2011 r., sygn. akt II FSK 2500/10; publ. w Internecie na http://orzeczenia.nsa. gov.pl).
Fakt, iż w niniejszej sprawie Starosta "[...]" orzekał jako organ pierwszej instancji wyłącza go z kręgu podmiotów upoważnionych do zaskarżania do sądu administracyjnego aktów lub czynności wydanych w toku instancyjnym przez organ odwoławczy.
Wobec powyższego, uznając skargę za niedopuszczalną, Sąd postanowił jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i art. 58 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.