Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 13 stycznia 2022 r. (sygn. akt II SA/Ol 909/21) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę E. R. i M. R. (dalej jako: skarżący) na decyzję Wojewody z (...) w przedmiocie zobowiązania do udostępnienia nieruchomości. Odpis sentencji powyższego wyroku został doręczony skarżącym 17 stycznia 2022 r. W dniu 20 stycznia 2022 r. do tut. Sądu wpłynął wniosek skarżących o sporządzenie uzasadnienia wydanego w niniejszej sprawie wyroku. Odpis orzeczenia wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącej 15 lutego 2022 r., natomiast skarżącemu – 23 lutego 2022 r.
Pismem z 24 lutego 2022 r. skarżący zakwestionował wydany w niniejszej sprawie wyrok, wyrażając swoje niezadowolenie z rozstrzygnięcia oraz jego uzasadnienia. Podniósł także, że wymóg sporządzenia skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego uniemożliwia zaskarżenie wydanego wyroku.
Zarządzeniem tut. Sądu z 28 lutego 2022 r. skarżący został wezwany do wskazania, czy pismo z 24 lutego 2022 r. stanowi skargę kasacyjną od wyroku tut. Sądu z dnia 13 stycznia 2022 r., czy wnioskiem o ustanowienie pełnomocnika celem sporządzenia skargi kasacyjnej, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Jednocześnie przesłano skarżącemu urzędowy formularz "PPF". Wezwanie zostało doręczone skarżącemu 8 marca 2022 r.
W odpowiedzi na powyższe, skarżący pismem z 9 marca 2022 r. (data nadania pocztowego) oświadczył, że pismo z 24 lutego 2022 r. jest skargą kasacyjną od wyroku z dnia 13 stycznia 2022 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2022 r., poz. 329, dalej jako: p.p.s.a.) od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. W myśl art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Stosownie zaś do art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Przepisu tego nie stosuje się, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej RP albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 p.p.s.a.).
W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego ugruntowany jest pogląd, zgodnie z którym sporządzanie skargi kasacyjnej przez podmiot nieuprawniony jest brakiem nieusuwalnym, skutkującym odrzuceniem skargi kasacyjnej jako niedopuszczalnej na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 § 1, § 2 i § 3 p.p.s.a. (por. B. Dauter. Metodyka pracy sędziego sądu administracyjnego, Wydanie 2., Warszawa 2009 r. str. 493.). Tym samym wojewódzki sąd administracyjny powinien odrzucić skargę bez wzywania do usunięcia braków, w sytuacji, gdy skargę sporządzi i podpisze podmiot nieuprawniony (por. postanowienie NSA z dnia 28 stycznia 2004 r., FSK 3/04, M. Prawniczy 2004, Nr 5, s. 202).
Analiza akt rozpoznawanej sprawy nie dała podstaw do przyjęcia, że skarżący jest podmiotem uprawnionym do sporządzenia skargi kasacyjnej, wymienionym w art. 175 § 1 i § 2 p.p.s.a.
Skoro zatem wniesiona w niniejszej sprawie skarga kasacyjna nie została sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, lecz osobiście przez skarżącego, to należało ją odrzucić jako niedopuszczalną.
Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak sentencji.