Uzasadnienie
Skarżący A. S. prowadzący działalność gospodarczą Przedsiębiorstwo A wniósł skargę na decyzję Komendanta Oddziału Straży Granicznej utrzymującą w mocy decyzję Komendanta Placówki Straży Granicznej z dnia "[...]" o nałożeniu kary pieniężnej w kwocie "[...]" za wykonywanie transportu drogowego osób bez zezwolenia. W skardze wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie uzasadniając tego wniosku. Na wezwanie Sądu skarżący wskazał, że wykonanie decyzji spowoduje zagrożenie dla istnienia jego firmy. Firma ta zajmuje się przewozami autokarowymi obsługującymi przede wszystkim wycieczki zagraniczne. Sezonowość działalności wiążę się z przestojem w turystyce w okresie jesienno-zimowym, a w konsekwencji brakiem dochodów. Wejście Polski do strefy Schengen spowodowało też paraliż turystyki pomiędzy Polską a Obwodem Kaliningradzkim, której obsługa stanowi niezwykle istotny element działalności skarżącego. Wykonanie decyzji spowoduje brak środków na regulowanie zobowiązań oraz realnie zagrozi egzystencji firmy.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - dalej Ppsa (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie ulega wątpliwości, że ze względu na wypłacalność Skarbu Państwa ewentualny zwrot wyegzekwowanej kary w kwocie "[...]" nie będzie problemem. Zatem nie zachodzi tu niebezpieczeństwo spowodowania wykonaniem decyzji nieodwracalnych skutków prawnych. Skarżący powołuje się na to, że wyegzekwowanie kwoty "[...]" ze względu na sytuację finansową jego firmy, stanowić będzie zagrożenie dla jej bytu. W tym miejscu należy wskazać, że skarżący prowadzi swoją firmę jako osoba fizyczna.
W ocenie Sądu, skarżący, pomijając jego ogólnie sformułowane uwagi co do kondycji jego firmy, nie poparł ich żadnymi danymi liczbowymi, które by to potwierdzały. Zatem nie wykazał, co do niego należy, aby wykonanie zaskarżonej decyzji spowodowało powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody. Wręcz przeciwnie z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że skarżący, w tym jego firma Przedsiębiorstwo A dysponuje znacznym majątkiem. Z aktu notarialnego (k. 98 akt administracyjnych) wynika, że "[...]" skarżący sprzedał swoje udziały w Spółce A za kwotę "[...]". Ze złożonej przez skarżącego umowy z "[...]" wynika, że w 2007r. co miesiąc za zarządzanie majątkiem firmy otrzymywał "[...]". Jego firma Przedsiębiorstwo A (to znaczy skarżący) jest właścicielem czterech autobusów (k. 61 akt administracyjnych) i bazy samochodowej, przy "[...]" w "[...]" (k. 114 akt administracyjnych).
W zeznaniach świadków przewija się także jako własność skarżącego firma B dysponująca dużym hotelem z basenem o tej samej nazwie w "[...]". Zbędnym jest dalsze powoływanie się na pozostałe elementy majątku skarżącego prowadzącego znaną powszechnie w "[...]" szeroką działalność gospodarczą w zakresie usług transportowo-turystycznych. Wskazane wyżej okoliczności przeczą twierdzeniu skarżącego o zagrożeniu bytu jego firmy spowodowanym koniecznością zapłaty kary w kwocie "[...]".
Reasumując w sprawie nie zachodzą przesłanki z art. 61 § 3 Ppsa, dlatego wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd oddalił.