Uzasadnienie
Z przekazanych Sądowi akt administracyjnych sprawy wynika, iż wnioskiem z dnia 12 marca 2009r. Prokurator Rejonowy w O. wystąpił do Starosty o wszczęcie z urzędu postępowania administracyjnego w przedmiocie skierowania M. B. na badanie lekarskie w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. Do wniosku prokurator załączył opinię biegłych sądowych dotyczącą M. B., sporządzoną w postępowaniu karnym.
W dniu 1 kwietnia 2009r. Starosta zawiadomił M. B. o wszczęciu postępowania w sprawie skierowania na badanie lekarskie w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami.
W dniu 7 maja 2009r. M. B. wystąpił o zawieszenie przedmiotowego postępowania do czasu rozpatrzenia przez właściwe organy zawiadomień o przekroczeniu uprawnień przez Prokuratora, który zgłosił wniosek.
Postanowieniem z dnia "[...]’ Starosta odmówił zawieszenia prowadzonego postępowania uzasadniając, iż w sprawie nie zaistniały ustawowe przesłanki do fakultatywnego zawieszenia postępowania, gdyż zostało ono wszczęte z urzędu, a nie na wniosek.
Zaskarżonym postanowieniem z dnia "[...]", nr "[...]" Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy postanowienie Starosty o z dnia "[...]", podzielając w całości stanowisko organu I instancji.
W złożonej skardze M. B. wniósł o uchylenie powyższego postanowienia i uznanie zasadności wniosku o zawieszenie postępowania. Podniósł, iż toczy się postępowanie w sprawie biegłych lekarzy sądowych o wydanie fałszywej opinii. W toku rozpoznania są też zawiadomienia skarżącego o fałszowaniu przebiegu rozprawy przez sąd rejonowy, przeciwko obrońcy z urzędu o niedopełnienie obowiązków oraz przeciwko prokuratorowi o przekroczenie uprawnień.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Na rozprawie w dniu 1 grudnia 2009r. skarżący oświadczył, że zdaje sobie sprawę, że nie ma podstaw do zawieszenia postępowania i w związku z tym cofa skargę. Dodał, że będzie oczekiwać na rozstrzygnięcie SKO w przedmiocie przewlekłości postępowania oraz na dołączenie dokumentów w postaci: oświadczenia dr M. S. oraz adwokata Z. K., które złożył ORA w O. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje:
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Zgodnie z art. 60 wskazanej ustawy skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie wniesionej do sądu skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadminstracyjnego i stanowi ono urzeczywistnienie zasady dyspozycyjności, umożliwiającej stronie rozporządzanie przedmiotem tego postępowania w ramach przysługujących jej na mocy obowiązujących przepisów uprawnień procesowych (por. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, s. 159). Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W rozpoznawanej sprawie, Sąd nie dopatrzył się zaistnienia przesłanek kwalifikujących cofnięcie skargi jako niedopuszczalne, a tym samym związany cofnięciem skargi, postępowanie sądowe postanowił umorzyć, na podstawie cytowanego art. 161 § 1 pkt 1.