Uzasadnienie
D. P. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia "[...]" w przedmiocie zasiłku celowego. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w O., po rozpoznaniu wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy, postanowieniem z dnia "[...]" ustanowił dla D. P. adwokata. Odpis postanowienia został doręczony Okręgowej Radzie Adwokackiej w O., która wyznaczyła adwokata H. D. pełnomocnikiem z urzędu w niniejszej sprawie. Jak wynika z pisma Okręgowej Rady Adwokackiej z dnia "[...]" odpis pisma o wyznaczeniu pełnomocnika z urzędu został przesłany Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w O. i D. P. Wojewódzki Sąd Administracyjny w O. na rozprawie w dniu "[...]", o terminie której pełnomocnik skarżącego był zawiadomiony, rozpoznał przedmiotową sprawę i wyrokiem skargę oddalił. Dnia "[...]" do tutejszego Sądu wpłynął wniosek D. P. o przydzielenie adwokata z urzędu do postępowania kasacyjnego w niniejszej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Wniosek skarżącego o ustanowienie adwokata nie mógł być uwzględniony. Wskazać należy, iż ostatecznym postanowieniem referendarza sądowego z dnia 16 listopada 2011r. zostało przyznane skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu. Okręgowa Rada Adwokacka w O. wyznaczyła adw. H. D., jako pełnomocnika z urzędu. Z pisma strony skarżącej z dnia 21 stycznia 2012r., skierowanego do Okręgowej Rady Adwokackiej w O., doręczonego Sądowi do wiadomości, wynika, że D. P. żądał wyznaczenia kolejnego adwokata zarzucając, iż wyznaczony adwokat nie była obecna na rozprawie i nienależycie wykonuje swoje obowiązki, na niekorzyść strony. Fakt, iż strona jest niezadowolona z przydzielonego jej adwokata, nie oznacza jednak, że Sąd ma obowiązek ponownie merytorycznie rozpoznawać wniosek strony o przyznanie adwokata. Zważyć bowiem należy, że Sąd skarżącemu prawo pomocy, w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata, już przyznał.
Przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata nie oznacza jednak, iż sąd ustanawia pełnomocnika procesowego poprzez imienne wskazanie osoby tegoż adwokata. Kwestia imiennego wyznaczenia adwokata należy do kompetencji właściwej Okręgowej Rady Adwokackiej, która wykonuje postanowienie wydanego w sprawie postanowienia Sądu lub, jak w niniejszej sprawie, referendarza sądowego. Dlatego wszelkie kwestie związane z oceną świadczonej przez pełnomocnika procesowego z urzędu pomocy prawnej w przypadku niezadowolenia strony, wymagają wystąpienia przez wnioskodawcę do tejże Rady o zmianę osoby adwokata w danej sprawie. Zgodnie bowiem z art.244 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153, poz. 1270 ze zm.), jeżeli strona we wniosku wskazała adwokata, właściwa Rada Adwokacka, w miarę możliwości i w porozumieniu ze wskazanym adwokatem, wyznaczy adwokata wskazanego przez stronę.
Przepisy tej ustawy nie dają natomiast podstawy prawnej, która uprawniałaby stronę do żądania w drodze kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy wyznaczenia innego adwokata w sytuacji, gdy strona jest niezadowolona z działania dotychczas wyznaczonego adwokata. W takiej sytuacji strona nie może skutecznie domagać się wyznaczenia kolejnego pełnomocnika z urzędu, bowiem przyznane jej prawo pomocy w tym zakresie zostało już skonsumowane. Wojewódzki Sąd Administracyjny w O. podziela w tym zakresie pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażony w postanowieniu z dnia 4 stycznia 2011r. II Oz 1313/10, iż "przyznanie postanowieniem prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata, którego wyznacza okręgowa rada adwokacka, ma ten skutek, że zainteresowanemu zostało przyznane prawo pomocy w zakresie przez niego wnioskowanym. Ponowny wniosek strony o przyznanie prawa pomocy w takim samym zakresie jest bezzasadny".
Zatem, po przyznaniu prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, nie jest możliwe ponowne przyznanie tego prawa w tym samym zakresie. Mając powyższe na uwadze, bez konieczności dokonywania oceny oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżącego, na podstawie art. 245 § 1 i § 2 p.p.s.a., należało wniosek oddalić.