Uzasadnienie
J.S. - skarżący decyzję odmawiającą przyznania mu zasiłku celowego specjalnego - zwrócił się o zwolnienie go od kosztów sądowych i ustanowienie na jego rzecz adwokata. Oświadczył, iż jest osobą samotnie gospodarującą, nie posiada majątku a jego dochód stanowi renta inwalidzka wynosząca miesięcznie 570,42 zł, z której dokonywane jest potrącenie komornicze w wysokości 162 zł.
Mając powyższe na względzie zważono, co następuje:
W związku z tym, iż strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych [art. 239 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie: p.p.s.a.], w zakresie rozstrzygnięcia zgłoszonego wniosku pozostaje kwestia ustanowienia adwokata.
Zgodnie z art. 262 p.p.s.a., do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych odpowiednie zastosowanie mają przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy.
Jak wynika z odpowiedniego zastosowania art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika dla osoby fizycznej następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść związanego z tym kosztu, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Deklaracja zawarta na urzędowym formularzu wniosku, zgodna z informacjami wynikającymi z akt postępowania administracyjnego, daję podstawę do stwierdzenia, iż skarżący znajduje się w tego rodzaju sytuacji.
Z podanych przyczyn orzeczono jak w sentencji w oparciu o art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., powierzający referendarzowi sądowemu wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy.