Uzasadnienie
1. Decyzją z [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Starosty z [...] znak [...] nie zezwalającą na wyłączenie z produkcji rolnej części działki nr [...] położonej w obrębie [...] gm. M., stanowiącej [...] - 0,0100 ha. Jako podstawę prawną wskazano art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 7 maja 2010r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych (Dz.U. z 2017r. poz. 2062, ze zm) i art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 3 lutego 1995r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz.U. z 2017r. poz. 1161), art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego.
2. Na decyzję tą pełnomocnik Spółki A (dalej: Spółka) wniósł, za pośrednictwem organu, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie zarzucając jej naruszenie prawa materialnego, tj. art. 46 ust. 1 i 2 w zw. z art. 75 ust. 1 ustawy o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych w zw. z art. 11 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych, poprzez bezpodstawne uznanie, że inwestycja celu publicznego z zakresu telekomunikacji, aby zostać zrealizowana, musi być związana z wyłączeniem gruntu z produkcji rolnej oraz naruszeniem art. 50 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w zw. z art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowalnego w zw. z art. 11 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych, poprzez przekroczenie kompetencji i rozstrzygnięcie kwestii zagospodarowania terenu, a nie wyłączenia z produkcji rolnej.
Wobec podniesionych zarzutów wniesiono o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym zwrotu kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
- 3. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o umorzenie postępowania w niniejszej sprawie. Wskazano, że organ na posiedzeniu w dniu [...] w całości uwzględnił zarzuty skargi.
Do akt administracyjnych tej sprawy załączono decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] nr [...], którą m.in. na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018r. poz. 1302, ze zm.), uwzględniając zarzuty skargi uchyliło własną decyzję z [...] nr [...] w przedmiocie nie zezwolenia na wyłączenie z produkcji rolnej części działki nr [...] położonej w obrębie [...] gm. M., stanowiącej [...] - 0,0100 ha oraz uchyliło w całości decyzję Starosty z [...] znak [...] i orzekło co do istoty sprawy w ten sposób, że zezwolono na wyłączenie z produkcji rolnej części działki nr [...] położonej w obrębie [...] gm. M. stanowiącej [...] - 0,1000 ha w granicach jak na mapie stanowiącej załącznik do wniosku o wyłączenie części wymienionej działki oraz wskazano, że o obowiązkach związanych z wyłączeniem - określenie wysokości należności i opłat rocznych za wyłącznie - orzeknie w odrębnej decyzji Starosta.
- 4. Na powyższą decyzję skarżąca nie wniosła skargi do sądu administracyjnego, co ustalono z pracownikiem organu w dniu 3 stycznia 2020r. (karta 36 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje.
W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca wniosła skargę na decyzję organu administracji publicznej, a zatem na podstawie art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2019r.
poz. 2325 ze zm.) zwanej dalej: ustawą p.p.s.a.
Stosownie zaś do art. 161 § 1 pkt 3 tej ustawy Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono z innych przyczyn bezprzedmiotowe.
W doktrynie oraz judykaturze panuje zgodny pogląd, iż do tej kategorii przyczyn umorzenia postępowania należy zaliczyć uwzględnienie skargi przez organ administracyjny w trybie autokontroli, określonym w art. 54 § 3 ustawy p.p.s.a. (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi -Komentarz, Wydanie 3, Warszawa 2008, str. 403, postanowienie Naczelnego Sadu Administracyjnego z 21 listopada 2007r. sygn. akt II FSK 1259/06, dostępne Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Stosownie do treści tego przepisu, organ którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.
W rozpoznawanej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze skorzystało z tej możliwości i zmieniło swoje wcześniejsze stanowisko w tej sprawie poprzez wyeliminowanie z porządku prawnego zaskarżonej decyzji i podjęcie w dniu [...] decyzji, którą uchylono wcześniejsze rozstrzygnięcie w tej sprawie orzekając jednocześnie co do istoty sprawy zgodnie ze stanowiskiem skarżącej.
W podstawie prawnej nowej decyzji prawidłowo przywołano treść art. 54 § 3 ustawy p.p.s.a. co oznacza, że organ działał w ramach przysługującego mu prawa autokontroli, a to skutkuje stwierdzeniem, że prawidłowo wyeliminowano zaskarżoną decyzję.
Mając powyższe na uwadze nie budzi wątpliwości Sądu okoliczność, że zaskarżona decyzja została wyeliminowana z obrotu prawnego, jak również zgodnie z intencją skargi zezwolono na wyłączenie części wskazanej działki z produkcji rolnej. Wobec powyższego, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono w pkt 1 sentencji o umorzeniu postępowania.
Koszty sądowe zasądzono w pkt 2 sentencji, w oparciu o treść art. 201 § 1 w zw. z art. 205 § 2 ustawy p.p.s.a., zgodnie z którym zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania sądowego z przyczyny określonej w art. 54 § 3 ustawy p.p.s.a. Na zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw składa się kwota uiszczonego wpisu w wysokości 200 zł oraz na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tj. Dz.U. z 2018r. poz. 265) stawka wynagrodzenia pełnomocnika w kwocie 480 zł.
W pkt 3 orzeczono o zwrocie skarżącej Spółce nadpłaconego wpisu powyżej kwoty należnej 200 zł, co oznacza, że orzeczono o zwrocie kwoty 300 zł.