Uzasadnienie
Do Sądu wpłynęła skarga na decyzję zobowiązującą A. B. do opuszczenia terytorium RP. Podpisał ją, wskazany jako jego pełnomocnik, C.D.
Na jego adres, stosownie do zarządzenia Przewodniczącej Wydziału II Sądu z dnia 24 listopada 2011 r., skierowano pismo zobowiązujące skarżącego do podpisania skargi i przekazania jej Sądowi w terminie dwóch miesięcy.
Wezwanie zostało doręczone równocześnie z odpisem zarządzenia do uiszczenia wpisu od skargi w dniu 1 grudnia 2012 r.
Odpowiedź ograniczyła się do uiszczenia wpisu sądowego i odesłania oryginału skargi, bez podpisu skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późniejszymi zmianami; w skrócie: p.p.s.a.), każde pismo strony powinno zawierać
- m. in. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
W wezwaniu skierowanym do strony skarżącej, mając na uwadze pełnomocnictwo załączone do skargi, wyjaśniono, iż pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne (art. 35 § 1 p.p.s.a.). Przepis ten ogranicza krąg osób, które mogą występować w charakterze pełnomocników procesowych i pełnomocników do poszczególnych czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym, do wymienionych w nim podmiotów. Oznacza to, że osoby niewymienione w tym przepisie nie mogą występować w charakterze pełnomocnika strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Zawarte w nim wyliczenie ma charakter wyczerpujący w tym sensie, że osoba niespełniająca wymagań w nim oznaczonych nie może działać jako pełnomocnik procesowy w postępowaniu przed sądem administracyjnym, choćby nawet udzielone jej zostało pełnomocnictwo do działania za mocodawcę na podstawie art. 98 Kodeksu cywilnego.
Wskazać w tym miejscu należy, iż sąd z urzędu obowiązany jest do czuwania nad prawidłowością zastępstwa procesowego stron. Dopuszczenie do działania w charakterze pełnomocnika strony osoby, która nie może być pełnomocnikiem, jest przyczyną nieważności postępowania (art. 183 § 2 pkt 2 w zw.
z art. 271 pkt 2 p.p.s.a.).
Stwierdzając zatem nieusunięcie w niniejszej sprawie braku formalnego skargi w drodze podpisania jej przez osobę uprawnioną, należało postanowić jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a.
O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie 232 § 1 tejże ustawy.