Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 17 listopada 2010 r., Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie przyznał A. R. prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie z jego skargi na decyzję Wojewody z dnia [...]", Nr [...]". Na podstawie tego postanowienia Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w O. wyznaczyła dla skarżącego jako pełnomocnika z urzędu radcę prawnego – E. S. Następnie, postanowieniem z dnia 16 grudnia 2010 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił skargę A. R. We wniosku z dnia 8 kwietnia 2011 r., radca prawny – J. S., wnosząc o przyznanie mu wynagrodzenia z tytułu pomocy prawnej udzielonej z urzędu według norm przepisanych, wskazał, iż w niniejszej sprawie sporządzona została opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wskazanego wyżej postanowienia Sądu i oświadczył, iż wymienione koszty nie zostały zapłacone w całości ani w części.
Do przedmiotowego wniosku, radca prawny załączył przedmiotową opinię oraz dowód jej przesłania skarżącemu. Do pisma procesowego z dnia 20 kwietnia 2011 r., załączył natomiast pełnomocnictwo substytucyjne z dnia 20 grudnia 2010 r., udzielone mu przez radcę prawnego – E. S. do reprezentowania skarżącego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Olsztynie.
Wskazać należy, iż w świetle art. 253 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie ppsa, po uprawomocnieniu się postanowienia o przyznaniu prawa pomocy, obejmującego ustanowienie radcy prawnego, sąd zwraca się o wyznaczenie radcy prawnego do właściwej rady okręgowej izby radców prawnych. Zgodnie też z art. 250 ppsa, wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W świetle przytoczonych przepisów, stwierdzić należy, iż wynagrodzenie z tytułu pomocy prawnej udzielonej z urzędu otrzymuje wyłącznie radca prawny wyznaczony w sprawie przez właściwą radę okręgowej izby radców prawnych. W niniejszej sprawie, Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w O. wyznaczyła dla skarżącego jako pełnomocnika z urzędu radcę prawnego – E. S. W konsekwencji, wynagrodzenie z tytułu pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu nie może być przyznane radcy prawnemu – J. S. Wskazać jednocześnie należy, iż fakt, że podjął on określone czynności (sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej) w oparciu o udzielone mu przez radcę prawnego – E. S. pełnomocnictwo substytucyjne nie ma wpływu na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie, gdyż w wyniku udzielenia dalszego pełnomocnictwa (substytucji) nie doszło do zmiany osoby pełnomocnika wyznaczonego przez Radę Okręgowej Izby Radców Prawnych w O. (zob. także postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 grudnia 2010 r., sygn. akt II OZ 1288/10, http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Z tych względów, na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ppsa, orzeczono jak w sentencji postanowienia.