Uzasadnienie
We wniosku z dnia 30 grudnia 2008 r., złożonym na urzędowym formularzu, R.S. wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody z dnia "[...]", Nr "[...]". W jego uzasadnieniu wskazał, iż jest osobą samotną o niskich dochodach, które wydaje w całości na utrzymanie mieszkania i życie. Dodał, iż na pomoc dalszej rodziny w jakiejkolwiek formie nie może liczyć. Zgodnie z oświadczeniem o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, skarżący prowadzi 1-osobowe gospodarstwo domowe. Do jego majątku należy mieszkanie o powierzchni "[...]". Skarżący nie posiada ani żadnych oszczędności ani przedmiotów wartościowych. Źródłami utrzymania skarżącego są renta oraz zasiłek pielęgnacyjny. Z pisma procesowego z dnia 19 grudnia 2008 r., do którego skarżący załączył przekaz pocztowy renty, "[...]", wynika, iż jest on inwalidą "[...]".
Wskazać należy, iż stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwolnienie od kosztów sądowych, czyli przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, następuje jeśli osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Mając na uwadze sytuację materialną skarżącego, stwierdzić należy, iż w warunkach niniejszej sprawy spełniona została przesłanka do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym przez niego zakresie. Zauważyć należy, iż zgodnie z oświadczeniem skarżącego środki pieniężne jakimi dysponuje są przeznaczane w całości na wydatki związane z jego utrzymaniem koniecznym. Mając na uwadze wysokość dochodu skarżącego, jak również to, że co do zasady wydatki osoby samotnie gospodarującej są wyższe od wydatków osoby gospodarującej wspólnie z członkami rodziny, a ponadto i to, że wśród wydatków skarżącego jako inwalidy "[...]" znajdują się z pewnością wydatki na leczenie, które z reguły nie należą do niskich, oświadczenie skarżącego we wskazanym wyżej zakresie uznano za wiarygodne. Powyższe oznacza natomiast, że skarżący ze środków pieniężnych jakimi dysponuje nie jest w stanie zgromadzić jakichkolwiek oszczędności, które mógłby przeznaczyć na sfinansowanie swojego udziału w niniejszej sprawie.
W tym przedmiocie nie może liczyć również na pomoc dalszej rodziny. W konsekwencji, stwierdzić należy, iż skarżący nie jest w stanie uiścić kosztów sądowych bez uszczerbku koniecznego dla siebie utrzymania ani w całości ani nawet w części.
Dodatkowo zauważyć należy, iż skarżący nie posiada również środków majątkowych, które umożliwiłyby mu poniesienie wskazanych wyżej kosztów. Mieszkanie, które stanowi jego jedyny majątek, służy bowiem zaspokojeniu jego własnych potrzeb mieszkaniowych.
W świetle powyższego, za zasadne uznano zwolnienie skarżącego od kosztów sądowych i tym samym, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.