Uzasadnienie
Uchwałą Nr XXXI/224/2008 z dnia 30 września 2008r. Rada Miejska w Mikołajkach dokonała zmiany uchwały Rady Miejskiej w Mikołajkach Nr XXXVIII/288/2006 z dnia 14 czerwca 2006r. w sprawie regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Miasta i Gminy Mikołajki.
W skardze na powyższą uchwałę Wojewoda Warmińsko – Mazurski, działając na podstawie art. 93 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.), wniósł o stwierdzenie jej nieważności w części dotyczącej § 1 w zakresie słów " w art.6 ust.2 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się «spalania odpadów na powierzchni ziemi oraz w instalacjach grzewczych. Dopuszcza się spalanie odpadów zielonych nie zawierających substancji niebezpiecznych i nie stanowiących uciążliwości dla bezpośredniego otoczenia»" oraz słów " w art. 25 ust.3 dodaje się pkt 4 w brzmieniu «osoby powożące zaprzęgiem konnym obowiązane są do natychmiastowego uprzątnięcia odchodów końskich z ulic i chodników»", zarzucając, iż powyższe uregulowania wykraczają poza umocowanie przysługujące radzie, a wynikające z art. 4 ust.2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach.
W odpowiedzi na skargę pełnomocnik Gminy Mikołajki uznał skargę w całości i wskazał, że na sesji w dniu 10 lutego 2009r. Rada Miejska w Mikołajkach uchwałą Nr XXXVII/268/2009 uznała skargę w całości za zasadną i uchyliła zakwestionowane zapisy zaskarżonej uchwały. W związku z tym organ wniósł o umorzenie postępowania sądowego.
Pismem z dnia 2 marca 2009r. Wojewoda Warmińsko – Mazurski poinformował, iż podtrzymuje skargę, gdyż uchwała uznająca skargę posiada w ocenie skarżącego wadę, skutkującą stwierdzeniem jej nieważności w całości.
Pismem procesowym z dnia 1 kwietnia 2009r. Wojewoda Warmińsko – Mazurski cofnął skargę, informując, że dnia 30 marca 2009r. została podjęta kolejna uchwała w sprawie uznania skargi na zaskarżoną uchwałę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Zgodnie z dyspozycją art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z kolei w myśl art. 161 § 1 pkt 1 powołanej ustawy sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnie skargę.
W rozpoznawanej sprawie Sąd nie dopatrzył się okoliczności, które obligowałyby go do uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne. W związku z powyższym, w myśl powołanych wyżej przepisów postępowanie sądowe należało umorzyć.