Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wyrokiem z "[...]"r. rozstrzygnął sprawę ze skargi A P (zwanego dalej Skarżącym). Radca prawny L K, wyznaczony jako pełnomocnik skarżącego na zasadzie prawa pomocy, pismem z "[...]"r. przedstawił opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Skarżący w piśmie z "[...]"r. sformułował skargę dotyczącą wskazanej wyżej opinii, którą uznawał za błędną. Zarządzeniem przewodniczącego wydziału II tut. Sądu z 14 czerwca 2017r. skarżący został poinformowany, że przepisy ustawy prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U.2017r., poz. 1369, dalej p.p.s.a.) nie przewidują możliwości wniesienia do sądu administracyjnego skargi ani innego środka zaskarżenia na opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, sporządzoną przez pełnomocnika wyznaczonego w ramach przyznanego prawa pomocy. Jednocześnie informowano skarżącego o treści art. 177 § 4 p.p.s.a. Pismem z "[...]"r. skarżący wniósł na powyższe zarządzenie zażalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje.
Zażalenia A P na zarządzenie przewodniczącego wydziału II tut. Sądu z 14 czerwca 2017r podlega odrzuceniu.
Zgodnie z §33 rozporządzenia Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej z dnia 5 sierpnia 2015 r. Regulaminu wewnętrznego urzędowania wojewódzkich sądów administracyjnych (Dz.U. 2015r. poz. 1177) po wniesieniu skargi do sądu przewodniczący wydziału orzeczniczego niezwłocznie bada, czy skarga czyni zadość wymaganiom formalnym. Przepis ten w odpowiedni sposób zastosować należało do wniesionego zażalenia.
Zgodnie z art. 198 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. p.p.s.a. przepisy działu IV p.p.s.a. stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia. Zażalenie na zarządzenie przewodniczącego wydziału Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego dopuszczalne jest zatem tylko gdy stanowi tak ustawa. Prawo wniesienia zażalenia na zarządzenie przewodniczącego wydziału orzeczniczego nie jest zatem regułą, lecz wyjątkiem. Uprawnienie to dotyczy tylko zarządzeń wskazanych w ustawie. Należy zatem przyjąć domniemanie, iż w braku wyraźnego określenia możliwości wniesienia zażalenia na akt tej kategorii nie jest to możliwe. Ponieważ będące przedmiotem zażalenia skarżącego zarządzenie nie jest wskazane jako podlegające zażaleniu, nie jest ono dopuszczalne.
Ponadto wskazać należy, że będące przedmiotem zażalenia zarządzenie miało charakter informacyjny. Nie tworzyło ono nowego stanu prawnego, a wskazywało jedynie, że pismo skarżącego z "[...]"r. nie może wywołać skutków procesowych i nie może być mu nadany bieg. Zarządzenie informowało skarżącego o skutkach prawnych wynikających wprost z przepisów p.p.s.a. Z uwagi na powyższe zażalenia należało odrzucić.