Uzasadnienie
W dniu 8 sierpnia 2023 r. E. S. (dalej jako: "skarżąca", "strona") zwróciła się do Schroniska dla Zwierząt w [...] (dalej jako: "organ", "Schronisko") o udostępnienie informacji publicznej poprzez wskazanie, udostępnienie/ sfotografowanie następujących informacji:
- 1. Karty ewidencyjne wszystkich zwierząt jakie znajdowały się pod opieką schroniska dla zwierząt w [...] w okresie 1 stycznia 2023 r. - 31 lipca 2023 r., niezależnie od gatunku, wieku, płci, stanu fizjologicznego, statusu prawnego zwierzęcia w świetle ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt, czy wewnętrznego zakwalifikowania zwierzęcia na określony rejestr.
- 2. Kolorowe kopie zdjęć wszystkich zwierząt jakie znajdowały się pod opieką schroniska dla zwierząt w [...] w okresie 1 stycznia 2023 r. - 31 lipca 2023 r., niezależnie od gatunku, wieku, płci, stanu fizjologicznego, statusu prawnego zwierzęcia w świetle ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt, czy wewnętrznego zakwalifikowania zwierzęcia na określony rejestr.
Drogą elektroniczną w dniu 22 sierpnia 2023 r. organ wezwał skarżącą do wskazania, zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępnie do informacji publicznej, jaki szczególnie istotny interes publiczny przemawia za udostepnieniem wnioskowanych informacji w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, bowiem wnioskowane informacje mają charakter informacji przetworzonej.
W piśmie z 25 lipca 2023 r. skarżąca poinformowała organ, że nie będzie uzasadniać szczególnej istotności dla interesu publicznego, ponieważ w jej ocenie wnioskowana informacja ma charakter informacji prostej.
Decyzją z dnia 11 września 2023 r. Dyrektor Schroniska dla Zwierząt w [...] odmówił stronie udostępnienia informacji na wniosek z dnia 8 sierpnia 2023r. Wskazano w motywach uzasadnienia, że w ocenie organu żądana informacja publiczna jest informacją przetworzoną. Organ nie dysponuje bowiem takimi danymi wprost, a wymagałoby to od niego podjęcia odpowiednich czynności organizacyjnych i technicznych, aby przekazać informację w żądanej przez stronę formie. Podniósł również, że na kanwie niniejszej sprawy strona nie wykazała w jaki sposób pozyskana informacja publiczna jest szczególnie istotna dla interesu publicznego.
Skargę na powyższą decyzję wywiodła skarżąca, wnosząc o jej uchylenie. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie:
- 1. art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej - "u.d.i.p.", poprzez błędne przyjęcie, że wnioskowana informacja ma charakter informacji publicznej przetworzonej;
- 2. art. 19 ust. 2 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskiej i Politycznych oraz art. 10 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności poprzez nieudostępnienie informacji publicznej na wniosek i tym samym naruszenie prawa człowieka do otrzymywania informacji.
W uzasadnieniu skargi podkreślono, że organ nieprawidłowo uznał, że wnioskowana informacja ma charakter informacji przetworzonej. Podniesiono, że skarżona decyzja ma wyjątkowo zdawkowy charakter w swym uzasadnieniu. Nie wyjaśniono w żaden sposób, jakiego nakładu pracy wymaga realizacja wniosku, nie wskazano szacunków roboczogodzin koniecznych do realizacji wniosku, ani nie przedstawiono także czynności koniecznych do realizacji wniosku, a wykraczających poza zwykłe przekształcenie posiadanej informacji. Z uwagi na powyższe brak jest podstaw do przyjęcia, że w istocie do realizacji wniosku konieczne jest przetworzenie informacji. Oceniając decyzję, po samej treści jej uzasadnienia, można w ocenie strony skarżącej dojść do wniosku, że według organu sama konieczność sięgnięcia do archiwów wystarczy aby uznać, że przedmiotem wniosku jest informacja przetworzona. Skarżąca wyjaśniła, że w znacznym stopniu ograniczyła zakres informacji koniecznej do udzielenia odpowiedzi.
Wnosiła jedynie o udostępnienie tylko kart ewidencyjnych i zdjęć, za precyzyjnie zdefiniowany, zamknięty 7 - miesięczny okres. Dodatkowo wnioskowana dokumentacja z racji swej zbiorczej natury nie zawiera w sobie danych osobowych, np. nazwisk osób fizycznych, czyli informacji które wymagałyby anonimizacji (w odróżnieniu np. od ankiet adopcyjnych, których udostępnienia żądała w poprzednim, ale już nie w obecnym wniosku). W ocenie strony pomimo modyfikacji wniosku i krótkiego, zamkniętego, prostego do wyselekcjonowania okresu jakiego informacja dotyczy (7 miesięcy), organ w dalszym ciągu nie udostępnia wnioskowanej informacji, a zamiast tego mnoży przeszkody.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Schroniska dla Zwierząt wniósł o jej oddalenie. Podkreślono, że niewątpliwie rozmiar żądanej informacji prostej może przemawiać za uznaniem jej za informację przetworzoną. Zanonimizowania wymagać będzie bowiem 476 kart. Schronisko zaś jest niewielką, pod względem osobowym, jednostką organizacyjną Gminy [...], w której w zasadzie jednoosobowo sprawami administracyjnymi zajmuje się dyrektor. Oprócz obowiązków wynikających z pełnionej funkcji, dyrektor placówki jest także, a może przede wszystkim, lekarzem weterynarii, świadczącym pomoc w schronisku. Niewątpliwie zatem wnioskowana informacja ma charakter informacji przetworzonej, stąd zasadne było wezwanie wnioskodawczyni do wykazania istotnego interesu publicznego. Organ podkreślił, że przedstawione przez skarżącą powody, dla których żąda informacji, są niewystarczające. W tym kontekście przytoczył wybrane orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego.
W piśmie procesowym z 7 listopada 2023 r., stanowiącym odpowiedź na otrzymaną odpowiedź organu na skargę, skarżąca podtrzymała zarzuty oraz zanegowała stanowisko organu zaprezentowanymi w odpowiedzi na skargę. Podniosła, że wnioskowana przez nią informacja ma charakter informacji publicznej prostej. Wyjaśniła, że z samego faktu wytworzenia karty przyjęcia zwierzęcia na stan schroniska, czy też opuszczenia przez zwierzę schroniska, nie wynika automatycznie wpisanie w tą kartę danych osobowych osób prywatnych ani konieczność anonimizacji danych z karty, w tym numeru "mikroczip" zwierzęcia. Co za tym idzie, nie wszystkie karty ewidencyjne zwierząt wymagają ich anonimizacji.
Ponadto, nawet w przypadku kart, gdzie potrzeba dokonać anonimizacji danych osobowych osób fizycznych, dane te są rozmieszczone w jasno określonych, tych samych sekcjach karty ewidencyjnej jako dokumentu. Sprawia to, że ich odnalezienie i zamazanie czy zakrycie nie wymaga od organu dogłębnej analizy ani twórczego przetworzenia takiego dokumentu. W odpowiedzi zaś na stanowisko organu, że zdjęcia zwierząt jakie posiada jednostka są ogólnodostępne i widnieją na stronie internetowej schroniska podzielone z uwagi na status zwierzęcia tj. kwarantanna, do adopcji, za tęczowym mostem, adoptowane, w domu tymczasowym, skarżąca przedstawiając zestawienia uzyskane ze strony internetowej wskazała, że nie wszystkie zwierzęta zostały tam uwidocznione, gdyż brak jest informacji na temat określonych podanymi numerami porządkowymi zwierząt informacji dotyczących np. dorosłych kotów, dane te pozostają ukryte.
Podkreśliła, że schronisko jako podmiot publiczny może prowadzić swoje strony internetowe w sposób dla siebie dogodny, natomiast zasady prowadzenia ewidencji zwierząt określa rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 20 stycznia 2022 r. w sprawie szczegółowych wymagań weterynaryjnych dla prowadzenia schronisk dla zwierząt, dlatego tylko taka dokumentacja ewidencyjna dotycząca zwierząt jest dokumentem oficjalnym. Tylko taka dokumentacja ma charakter kompletny i jest na bieżąco aktualizowana. Odnośnie zaś do stanowiska organu, że w placówce dyrektor jednoosobowo zajmuje się sprawami administracyjnymi skarżąca podniosła, że stanowisko to wprowadza w błąd. Podała, że z udzielonej radnemu Rady Miasta [...] informacji z dn. 10.10.2022 r. wynika, że schronisko zatrudnia na podstawie umowy o pracę 14 osób, w tym dyrektora, a oprócz tego m.in. 2 lekarzy weterynarii, główną księgową, pracownika administracyjno-biurowego oraz behawiorystę - koordynatora wolontariatu.
Pismem z dnia 26 stycznia 2024 r., stanowiącym polemikę ze stanowiskiem skarżącej, organ wyjaśnił, że skarżąca źle zrozumiała stwierdzenia organu zawarte w odpowiedzi na skargę. Podtrzymano stwierdzenie, że celem udzielenia informacji na wniosek konieczne będzie zanonimizowanie 476 kart zwierząt. Wskazano, że na podstawie kilku czy kilkunastu kart udostępnionych skarżącej w trybie udostępnienia informacji publicznej w latach 2021 i 2022 nie można wprost wyciągnąć wniosków, że karty zwierzą z 2023 r. nie muszą być zanonimizowane. Karty te zawierają informacje umożliwiające zidentyfikowanie osób fizycznych, ponieważ zawierają imiona, nazwiska, adresy czy numery telefonów nie tylko osób adoptujących dlatego podlegają skrupulatnej analizie, co wynika wprost z przepisów RODO. Wskazano, że informacje dotyczące zwierząt znajdujące się na wnioskowanych kartach zwierząt, tj. numer kwarantanny, numer ze stosownego rejestru, imię zwierzęcia, jego wiek, płeć, datę przyjęcia do schroniska są powtórzeniem informacji umieszczonych w rejestrach prowadzonych, a mianowicie: Rejestr Kwarantanny, Rejestr psów i szczeniąt, Rejestr kotów i kociąt.
Rejestry te przedstawiają dane w formie chronologicznie prowadzonych wpisów w tabelarycznym ujęciu, natomiast karty zakładane są indywidualnie dla każdego ze zwierząt. Wskazano, że w dniu 8 grudnia 2023 r. organ udostępnił skarżącej zawartość ww. rejestrów za okres od 1 stycznia do 30 czerwca 2023 r. jako odpowiedź na wniosek z 6 czerwca 2023 r. Natomiast 19 czerwca 2023 r. organ udostępnił skarżącej wszystkie karty zwierząt padłych, uśpionych i zbiegłych za okres od 1 lipca 2022 r. do 31 maja 2023 r. Skarżąca wnioskuje zatem ponownie o pewne zakresy tych samych informacji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2022 r. poz. 2492, z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości wykładni i zastosowania norm prawa materialnego.
Stosownie zaś do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634, z późn. zm.), dalej jako: "p.p.s.a.", sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, natomiast art. 135 p.p.s.a. obliguje sąd do wzięcia pod uwagę z urzędu wszelkich naruszeń prawa.
W wyniku takiej kontroli sądowej decyzja może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.).
Przeprowadzona przez Sąd kontrola legalności zaskarżonej decyzji z 1 września 2023 r. według wskazanych wyżej kryteriów wykazała, że skarga zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie wyjaśnić pozostaje, że skarga została przez Sąd rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do art. 119 pkt 2 p.p.s.a., zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. Organ zawnioskował w odpowiedzi na skargę o rozpoznanie wniesionej skargi na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, jak też skarżąca we wniesionej skardze wnioskowała o taki tryb jej rozpoznania.
Kwestią sporną w niniejszej sprawie jest ocena czy wniosek skarżącej dotyczy informacji przetworzonej czy też prostej. Ten aspekt sprawy wymagał bowiem wszechstronnej analizy sądu jako w istocie określający granice kontrolowanego postępowania. Nie jest bowiem sporne, że wnioskowana informacja stanowi informację publiczną. Stosownie do art. 1 ust. 1 i art. 6 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902; dalej jako: "u.d.i.p.") informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 u.d.i.p., w którym zawarto przykładowy katalog informacji publicznych. Udostępnieniu podlega więc m.in. informacja o zasadach funkcjonowania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o prowadzonych rejestrach, ewidencjach i archiwach oraz o sposobach i zasadach udostępniania danych w nich zawartych (art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. f).
Nie budzi zatem wątpliwości, że same żądane przez skarżącą dane mieściły się w kategorii informacji publicznej.
Pozostaje zwrócić uwagę, że ustawa o dostępie do informacji publicznej nie definiuje pojęcia informacji przetworzonej, a tylko w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. przewidziano, że prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienie do uzyskania informacji publicznej, w tym informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego.
W kwestii dotyczącej interpretacji pojęcia "informacji przetworzonej" należy odwołać się do rozważań zawartych m. in. w uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 września 2022 r., sygn. akt III OSK 1534/21 (dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sadów Administracyjnych na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej: "CBOSA"), w którym Sąd ten odwołując się m.in. do wyroku z 16 marca 2018 r., sygn. akt I OSK 915/16, wskazał, że informacja publiczna przetworzona to taka informacja publiczna, która:
- - w chwili złożenia wniosku w zasadzie nie istnieje w kształcie objętym wnioskiem, a niezbędnym podstawowym warunkiem jej wytworzenia jest przeprowadzenie przez podmiot zobowiązany pewnych czynności analitycznych, organizacyjnych i intelektualnych w oparciu o posiadane informacje proste (por. wyrok NSA z 30.09.2015 r., sygn. akt I OSK 1746/14);
- - jest wynikiem ponadstandardowego nakładu pracy podmiotu zobowiązanego wymagającej użycia dodatkowych sił i środków oraz zaangażowania intelektualnego w stosunku do posiadanych przez niego danych i wyodrębniana w związku z żądaniem wnioskodawcy oraz na podstawie kryteriów przez niego wskazanych; jest to zatem informacja przygotowywana "specjalnie" dla wnioskodawcy wedle wskazanych przez niego kryteriów (por. wyroki NSA z: 5.04.2013 r., sygn. akt I OSK 89/13, 17.10.2006 r., sygn. akt I OSK 1347/05, 21.07.2022 r., sygn. akt III OSK 1988/21) na podstawie pierwotnego zasobu danych (por. wyroki NSA z: 12.12.2012 r., sygn. akt I OSK 2149/12; 5.04.2013 r., sygn. I OSK 89/13, 3 października 2014 r., sygn. I OSK 747/14);
- - jest wynikiem działań wykraczających poza zakres działań mieszczących się w ramach podstawowych kompetencji organu - ograniczenie wprowadzone przez art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. w zakresie udzielania informacji publicznej przetworzonej ma zapobiegać sytuacjom, w których działania organu skupiać się będą nie na funkcjonowaniu w ramach przypisanych kompetencji, lecz na czynnościach związanych z udzielaniem informacji publicznej (wyroki NSA z 5 września 2013 r. sygn. I OSK 953/13, sygn. I OSK 866/13, sygn. I OSK 865/13); "proces powstawania informacji (przetworzonej) skupia podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej na jej wytworzeniu dla wnioskodawcy, odrywając go od przypisanych mu kompetencji i zadań, toteż ustawodawca zdecydował, że proces wytworzenia nowej informacji w oparciu o posiadane dokumenty obwarowany będzie koniecznością wykazania, że jej udostępnienie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego" (por. wyrok NSA z dnia 9.10.2010 r., sygn. akt I OSK 1737/12);
- - może być jakościowo nową informacją, nieistniejącą dotychczas w przyjętej ostatecznie treści i postaci, chociaż jej źródłem są materiały znajdujące się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego (por. wyroki NSA z: 28.04.2016 r., sygn. I OSK 2658/14, 5.01.2016 r., sygn. akt I OSK 33/15). Ten rodzaj informacji publicznej stanowi jakościowo nowy typ informacji, przygotowany specjalnie dla wnioskodawcy, a zatem to taka informacja, której organ wprost nie posiada i dla jej wytworzenia niezbędne jest przeprowadzenie pewnych działań na posiadanych już informacjach. W wyniku tych działań powstaje nowa jakościowo informacja. Nie jest ona jedynie innym technicznie zestawieniem danych, innym sposobem ich uszeregowania, ale stanowi jakościowo nową informację, prowadzącą zazwyczaj do określonej oceny, czy interpretacji danego zjawiska (zob. wyrok WSA w Warszawie z 23.09.2009 r., sygn. II SA/Wa 978/09; podobnie wyroki NSA: z 30.10.2008 r., sygn. akt I OSK 951/08; z 27.06.2013 r., sygn. akt I OSK 529/13).
Przetworzenie informacji wymaga więc dokonania stosownych działań analitycznych, zebrania lub zsumowania pojedynczych informacji na podstawie różnych kryteriów wynikających z treści wniosku (zob. wyrok NSA z 05.03.2013 r., sygn. I OSK 3097/12, dostępne CBOSA). Informacją przetworzoną jest taka informacja, która nie była w posiadaniu zobowiązanego, ale została przygotowana "specjalnie" dla wnioskodawcy, wedle wskazanych przez niego kryteriów. Podnosi się jednak, że często przygotowanie takiej informacji wiąże się z poniesieniem określonych środków finansowych i organizacyjnych, często trudnych do pogodzenia z bieżącymi działaniami organu państwa (zob. wyrok NSA z 5.09.2013 r., sygn. I OSK 865/13). Powstanie tego rodzaju informacji powoduje, że dla jej wytworzenia koniecznym jest zaangażowanie ponadprzeciętnych zasobów zobowiązanego, niezwiązanych z jego zwykłą, codzienną działalnością;
- - której przygotowanie jest zdeterminowane szerokim zakresem (przedmiotowym, podmiotowym, czasowym) wniosku, wymagającym zgromadzenia i przekształcenia (zanonimizowania i usunięcia danych objętych tajemnicą prawnie chronioną) znacznej liczby dokumentów – "informacja przetworzona w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej to nie tylko taka, która powstaje w wyniku poddania posiadanych informacji analizie albo syntezie i wytworzenia w taki właśnie sposób nowej jakościowo informacji (...); w pewnych wypadkach szeroki zakres wniosku, wymagający zgromadzenia i przekształcenia (zanonimizowania i usunięcia danych objętych tajemnicą prawnie chronioną) wielu dokumentów, może wymagać takich działań organizacyjnych i angażowania środków osobowych, które zakłócają normalny tok działania podmiotu zobowiązanego i utrudniają wykonywanie przypisanych mu zadań. Informacja wytworzona w ten sposób, pomimo że składa się z wielu informacji prostych będących w posiadaniu organu, powinna być uznana za informację przetworzoną, bowiem powstały w wyniku wskazanych wyżej działań zbiór nie istniał w chwili wystąpienia z żądaniem o udostępnienie informacji publicznej (por. wyroki NSA z: 2 października 2014 r., sygn. I OSK 140/14, 21 września 2012 r., sygn. I OSK 1477/12, 9 sierpnia 2011 r., sygn. I OSK 792/11, 8 czerwca 2011 r., sygn. I OSK 426/11, 17 października 2006 r., sygn. I OSK 1347/05, dostępne CBOSA).
Podkreśla się także, że przetworzenia informacji nie można utożsamiać z wytworzeniem informacji rodzajowo nowej, gdyż może ono polegać w szczególności na wydobyciu poszczególnych informacji cząstkowych z posiadanych przez organ zbiorów dokumentów, które nie zawsze są prowadzone w sposób umożliwiający proste udostępnienie zgromadzonych w nich danych, i odpowiednim ich przygotowaniu na potrzeby wnioskodawcy, choćby przez opracowanie prostego zestawienia (patrz: wyroki NSA z 5.03.2015 r., sygn. I OSK 865/14; 4.08.2015 r., sygn. I OSK 1645/14).
Za "informację przetworzoną" można wprawdzie uznać sumę informacji prostych, ale zależy to od wiążącej się z ich pozyskaniem wysokości nakładów, jakie musi ponieść organ, czasochłonności, liczby zaangażowanych pracowników, szerokiego zakresu wniosku powodującego konieczność przekształcenia (zanonimizowania) wielu dokumentów, co może zakłócić normalny tok działania podmiotu zobowiązanego i utrudnić wykonywanie przypisanych mu zadań. Dopiero w takiej sytuacji za informację przetworzoną może być uznana suma informacji prostych w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. (por. wyroki NSA: z 09.08.2011 r., sygn. I OSK 792/11; z 25.04.2012 r., sygn. I OSK 202/12; z 05.03.2015 r., sygn. I OSK 863/14; z 04.08.2015 r., sygn. I OSK 1645/14; z 25.11.2016 r., sygn. I OSK 1513/15; z 14.04.2017 r., sygn. I OSK 2791/16; z 26.03.2018 r., sygn. I OSK 2349/17; z 27.03.2018 r., sygn. I OSK 1526/16, dostępne CBOSA).
Kontrolując zaskarżoną w przedmiotowej sprawie decyzję pozostaje w pierwszej kolejności wskazać, że organ w lakonicznym uzasadnieniu w żaden sposób nie wykazał, że wnioskowana przez skarżącą informacja ma charakter informacji publicznej przetworzonej i już tylko to stwierdzenie przesądza o nieprawidłowości skarżonej decyzji. Podmiot zobowiązany odmawiając udostępnienia informacji publicznej z uwagi na to, że jest to informacja publiczna przetworzona zobligowany jest w pierwszym rzędzie do wykazania takiego charakteru żądanej informacji. Organ winien zatem wykazać, że wnioskująca strona domaga się informacji jakościowo nowej, której organ nie posiada w swoich zasobach, rejestrach czy też zestawieniach, i której w stosunkowo prosty sposób nie może wydobyć z tych zasobów lub takiego zestawu informacji prostych, którego ilość zdezorganizowałaby pracę danej instytucji i wypełnianie jej codziennych obowiązków przez pracowników.
W sprawi organ nie zaprzeczył skutecznie, że czynności związane z pozyskaniem żądanych informacji mają charakter wyłącznie techniczny i sprowadzają się do wyselekcjonowania odpowiednich dokumentów, ich skopiowania i ewentualnej animizacji. Organ nawet nie podjął próby wykazania charakteru żądanych informacji jako informacji przetworzonych. Dopiero w odpowiedzi na skargę oraz piśmie (z dn. 26 stycznia 2024 r.) stanowiącym polemikę ze stanowiskiem skarżącej zaprezentowanym w piśmie z 7 listopada 2023 r. powziął pewien wysiłek w celu uzasadnienia swojego stanowiska wyrażonego w skardze. Pozostaje jednak zwrócić uwagę, że sąd ocenia legalność zaskarżonej decyzji z daty podejmowania rozstrzygnięcia, natomiast odpowiedź na skargę nie może zastępować argumentacji prawnej, która winna znaleźć swoje miejsce w decyzji. Może ona jedynie ją uzupełniać i dodatkowo wyjaśniać stanowisko zawarte w takiej decyzji.
Nadmienić pozostaje, że co do zasady, sięgnięcie przez organ do zbiorów posiadanej dokumentacji – karty ewidencyjne zwierząt oraz kolorowe kopie zdjęć zwierząt pozostających w okresie od 1 stycznia do 31 lipca 2023 r. pod opieką schroniska, zawierające informacje proste i wyselekcjonowanie spośród nich jedynie żądanych informacji – a następnie poddanie całości lub części z nich procesowi anonimizacji, nie skutkuje automatycznie przekształceniem informacji prostej w informację przetworzoną. Istotna jest tu skala i zakres takiego przedsięwzięcia oraz przełożenie go na zaangażowanie czasowe i "kadrowe" instytucji.
W kontekście konkretnych danych organ powinien zatem dokonać analizy wnioskowanych przez stronę w tej sprawie informacji w postaci określonych kart ewidencyjnych oraz kopii zdjęć, a w razie sklasyfikowania ich jako informacji przetworzonych ma obowiązek wykazania i uzasadnienia swojego stanowiska w tym zakresie.
Należy jednak pamiętać, że samo przyporządkowanie żądanych informacji publicznych jako informacji publicznych przetworzonych nie stanowi samoistnej przesłanki odmowy ich udostępnienia. Zgodnie z przepisem art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Przesłanka szczególnie istotnego interesu publicznego jest pojęciem nieostrym i niedookreślonym, podobnie jak samo pojęcie informacji publicznej przetworzonej.
W ocenie sądu funkcjonalna wykładnia normy art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. bezspornie nie pozwala na obciążenie strony wnioskującej o informację obowiązkiem wykazywania już na poziomie złożonego wniosku, że żądanie w nim zawarte dotyczy informacji szczególnie istotnej dla interesu publicznego. Obciążony takim obowiązkiem jest przede wszystkim podmiot dysponujący informacją i to on musi dokonać takiej kwalifikacji z chwilą otrzymania wniosku, ewentualnie po wezwaniu wnioskodawcy do uzupełnienia argumentacji w nim przedstawionej. Do organu należy nadto uzasadnienie braku istnienia tej przesłanki w ewentualnej decyzji o odmowie udostępnienia wnioskowanej informacji. Wniosek o udostępnienie informacji przetworzonej winien bowiem zostać rozpoznany zarówno, gdy brak w nim będzie jakiegokolwiek uzasadnienia "szczególnego interesu publicznego", jak również kiedy wnioskodawca w ogóle nie zareaguje na wezwanie, by ten interes wykazał.
W takiej sytuacji podmiot zobowiązany powinien samodzielnie zbadać przesłanki przemawiające za istnieniem szczególnej istotności dla interesu publicznego (podobnie: wyroki WSA w Warszawie z dnia 5 lutego 2014r. sygn. VIII SA/Wa 902/13, sygn. VIII SA/Wa 905/13, sygn. VIII SA/Wa 923/13, dostępne w CBOSA.).
Poza tym wskazać pozostaje, że merytoryczne zakończenie postępowania w sprawie wniosku o udzielenie informacji publicznej przetworzonej następuje w dwojaki sposób: albo poprzez udostępnienie przetworzonej informacji publicznej; albo przez wydanie decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej przetworzonej na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p. w związku z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. To właśnie w takiej decyzji organ ma obowiązek wykazać, że żądana informacja stanowi informację publiczną przetworzoną i w razie stwierdzenia żądania takiej informacji, ocenić przesłanki przemawiające za istnieniem szczególnej istotności dla interesu publicznego.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy, organ winien wziąć pod uwagę powyższe rozważania sądu, jak też uwzględnić okoliczność wskazaną w piśmie procesowym z dn. 26 stycznia 2024 r., że skarżącej w dniu 8 grudnia 2023 r. organ udostępnił zawartość rejestrów za okres od 1 stycznia do 30 czerwca 2023 r. jako odpowiedź na wniosek z 6 czerwca 2023 r., zaś 19 czerwca 2023 r. organ udostępnił skarżącej wszystkie karty zwierząt padłych, uśpionych i zbiegłych za okres od 1 lipca 2022 r. do 31 maja 2023 r., czyli karty zwierząt pozostających po opieką schroniska za część okresu wnioskowanego obecnie w dn. 8 sierpnia 2023 r.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a., Sąd uchylił zaskarżoną decyzję. O kosztach postępowania, obejmujących wpis od skargi orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a.