Uzasadnienie
G. i M. Z., reprezentowani przez fachowego pełnomocnika, wnieśli w dniu 5 listopada 2019r. (data sporządzenia skargi i nadania przesyłki w urzędzie pocztowym) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia "[...]" Nr "[...]" utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy D. z dnia "[...]" w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego na dz. nr "[...]" w obrębie B. gm. D. Z dołączonej do akt administracyjnych kopii, poświadczonej za zgodność z oryginałem, zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji wynika, że została ona doręczona skarżącym w dniu 3 października 2019r.
Na rozprawie przed tut. Sądem w dniu 16 stycznia 2020r. pełnomocnik skarżących, poinformowany o wątpliwościach co do zachowania terminu do wniesienia skargi, złożył do protokołu wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Podał, że skarżący byli przekonani, że zaskarżoną decyzję otrzymali w dniu 6 października 2019r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, (Dz.U. z 2019r. poz. 2325, dalej jako p.p.s.a.) sąd na wniosek strony przywraca termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, jeżeli uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu i należy w nim uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a.).
Przede wszystkim Sąd uznał, że wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie 7 dniowym do jego wniesienia, gdyż Sąd przyjął, że skarżący dowiedzieli się o uchybieniu terminu dopiero na rozprawie w dniu 16 stycznia 2020r.
Natomiast Sąd nie znalazł podstaw do uznania, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy skarżących. Należy bowiem wskazać, że kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania staranności przy dokonywaniu czynności. Powszechnie przyjmuje się - jako kryterium przy ocenie istnienia winy lub jej braku w uchybieniu terminu procesowego - obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 lutego 2015r., sygn. akt I OZ 91/15, dostępny w Internecie). Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa.
Zatem przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (postanowienie NSA z dnia 8 lipca 2008r., sygn. akt II OZ 712/08, postanowienie NSA z 23 marca 2011 r., sygn. akt II OZ 196/11, dostępne w Internecie). Pojęcie winy strony w uchybieniu terminu w postępowaniu sądowym obejmuje swym zakresem także winę osób trzecich, które strona upoważniła do dokonania określonej czynności. W związku z tym zaniedbanie osoby, której powierzono wykonanie czynności, do której zobowiązany był skarżący, nie uzasadnia przywrócenia uchybionego terminu. W ramach kryterium dochowania staranności, warunkującego brak winy w uchybieniu terminowi mieści się bowiem również kontrola sposobu wykonania powierzonej czynności (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Komentarz, pod red. R. Hausera, M. Wierzbowskiego, C.H. Beck, Warszawa 2011, s. 413 i powołane tam orzecznictwo sądów administracyjnych). Jeżeli bowiem strona powierza dokonanie określonych czynności konkretnej osobie, licząc na jej dokładność i staranność, ponosi także ryzyko związane z zachowaniem tej osoby. Zawinienie osoby, której powierzono wykonanie czynności, w uchybieniu terminu nie stanowi natomiast przesłanki do przywrócenia terminu (postanowienie NSA z 10 stycznia 2012r., sygn. I OZ 1103/11, postanowienie NSA z 3 lutego 2011r. sygn. II OZ 31/11, postanowienie NSA z 26 czerwca 2008r. sygn. II OZ 678/08, dostępne w Internecie).
W ocenie Sądu brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku skarżących. Za okoliczność uzasadniającą brak ich winy w uchybieniu terminu nie może być uznane błędne domniemanie skarżących, że otrzymali oni skarżoną decyzję w dniu 6 października 2019r. Skarżący zostali prawidłowo pouczeni o sposobie i terminie do wniesienia skargi, a w związku z tym ciążył na nich obowiązek zachowania szczególnej staranności. Co więcej skargę w ich imieniu wniósł fachowy pełnomocnik, który powinien mieć świadomość wagi zachowania terminu do wniesienia skargi. W tych okolicznościach nie sposób uznać, aby skarżący uprawdopodobnili, że nie ponoszą winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.