Uzasadnienie
W dniu 24 listopada 2008r. (data wniesienia skargi) Wojewoda, działając na podstawie art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, wnosząc o stwierdzenie nieważności uchwały Nr "[...]" Rady Gminy z dnia "[...]", w sprawie upoważnienia organu gminnej jednostki organizacyjnej – Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w "[...]" do załatwiania indywidualnych spraw z zakresu administracji publicznej w sprawach przyznawania i wypłacania świadczeń z funduszu alimentacyjnego oraz podejmowania działań wobec dłużników alimentacyjnych. W uzasadnieniu skargi podniósł, iż z art. 4 ust. 2 oraz art. 12 ust 2 ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów wyraźnie wynika kompetencja wójta do upoważnienia kierownika ośrodka pomocy społecznej do podejmowania działań wobec dłużników alimentacyjnych wskazanych w przedmiotowej ustawie, jak również do dokonywania czynności związanych ze świadczeniami alimentacyjnymi., co w konsekwencji przesądza o nieważności całej uchwały.
W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy "[...]" uznał zasadność wniesionej skargi na uchwałę Nr "[...]" Rady Gminy "[...]" z dnia "[...]", w sprawie upoważnienia organu gminnej jednostki organizacyjnej – Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w "[...]" do załatwiania indywidualnych spraw z zakresu administracji publicznej w sprawach przyznawania i wypłacania świadczeń z funduszu alimentacyjnego oraz podejmowania działań wobec dłużników alimentacyjnych.
Pismem procesowym z dnia 6 lutego 2009r., Wójt Gminy "[...]" poinformował, iż w dniu "[...]", Rada Gminy "[...]" podjęła uchwałę uchylającą w całości zaskarżoną uchwałę Rady Gminy "[...]" z dnia "[...]" (w załączeniu nadesłał uchwałę Nr "[...]" Rady Gminy "[...]" z dnia "[...]").
Pismem procesowym z dnia 16 lutego 2009r. Wojewoda cofnął skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, bowiem oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego.
Cofnięcie skargi podlega jednak kontroli sądu administracyjnego. Na podstawie powyższego przepisu sąd uzna tę czynność za niedopuszczalną, jeżeli zmierza ona do obejścia prawa lub spowodowałaby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W ocenie Sądu, w przedmiotowej sprawie nie zachodzą okoliczności powodujące uznanie cofnięcia skargi za niedopuszczalne. Zatem czynność ta jest dla Sądu wiążąca.
W tej sytuacji, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.