Uzasadnienie
S.H., którego skarga na decyzję w przedmiocie dodatku mieszkaniowego została odrzucona postanowieniem z dnia 17 listopada 2009 r., zwrócił się o ustanowienie na jego rzecz adwokata.
W uzasadnieniu wniosku stwierdził, iż jego jedynym dochodem jest renta z tytułu niezdolności do pracy w kwocie 482,97 zł (nie jest to wartość brutto, jak wynikałoby z wpisu w rubryce 10 formularza PPF, lecz netto, na co wskazuje treść decyzji o waloryzacji renty -- k. 10 akt administracyjnych). Z tej kwoty musi pokrywać wszystkie koszty utrzymania, w tym koszt utrzymania mieszkania - 79,63 zł, koszt ogrzewania lokalu mieszkalnego gazem, wynoszący przeciętnie 250 zł miesięcznie. Te wydatki powodują, że nie stać go nawet na bardzo skromne życie. W takiej sytuacji nie posiada środków finansowych na opłacenie prawnika, który reprezentować go będzie w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Nadto, jak wynika z oświadczenia skarżącego, prowadzi on jednoosobowe gospodarstwo domowe, a jedynym jego majątkiem jest mieszkanie o powierzchni 35,72 m2.
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 262 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami), do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych (w niniejszej sprawie wynika ono z art. 239 pkt 1 lit. a w/w ustawy) odpowiednie zastosowanie mają przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy.
Jak wynika z odpowiedniego zastosowania art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 wskazanej ustawy, ustanowienie adwokata na rzecz osoby fizycznej następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść związanego z tym kosztu, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Informacje poświadczone przez skarżącego, znajdujące odzwierciedlenie w dokumentach zgromadzonych w aktach administracyjnych, uzasadniają przekonanie, iż znajduje się on w tego rodzaju sytuacji.
Wobec powyższego należało postanowić jak w sentencji.