Uzasadnienie
Decyzją z dnia 8 grudnia 2003 r., Nr "[...]" Komendant Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej w N. nakazał Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" w N. wykonanie w budynku mieszkalnym położonym przy ul. "[...]" określonych w sentencji tej decyzji obowiązków, polegających na usunięciu styropianu znajdującego się na kominie jako ocieplenie, zabezpieczeniu tablicy rozdzielczej prądu elektrycznego znajdującej się na parterze klatki schodowej przed osobami postronnymi oraz umieszczenie w widocznym miejscu instrukcji postępowania na wypadek pożaru wraz z wykazem telefonów alarmowych.
W złożonym od powyższej decyzji odwołaniu Spółdzielnia Mieszkaniowa "[...]" w N. zarzuciła błędne zastosowanie § 226 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim odpowiadać powinny budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 z późn. zm.) i wniosła o uchylenie pkt l zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu stwierdziła, iż zgodnie z ekspertyzą stanu technicznego przewodów kominowych spalinowych i wentylacyjnych w budynku wykonaną przez rzeczoznawcę budowlanego oraz stanowiskiem pracownika Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego, ocieplenie komina wykonano prawidłowo.
Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej, decyzją z dnia 19 stycznia 2004 r., Nr "[...]", i utrzymał zaskarżoną decyzję w pkt l w mocy.
W uzasadnieniu zauważył, iż powołane w odwołaniu opinie informują o subiektywnych stanowiskach autorów tych opracowań, nie odnoszą się natomiast do dyspozycji § 266 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim odpowiadać powinny budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 z późn. zm.).
Decyzję tę zaskarżyła Spółdzielnia Mieszkaniowa "[...]" w N., wnosząc o jej uchylenie w całości. W uzasadnieniu wywodzi, iż stan faktyczny sprawy nie uzasadnia zarzutu naruszenia § 266 cyt. rozporządzenia.
W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej, wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Stosownie do art. 3 § l i art. 134 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), sąd administracyjny dokonuje kontroli zaskarżonej decyzji pod względem zgodności z prawem, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi.
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Na gruncie przedmiotowej sprawy konieczność eliminacji z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji wynikła z naruszenia przez organ odwoławczy art. 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), wskazującego, jakie elementy powinno zawierać uzasadnienie decyzji.
W świetle przepisu art. 104 k.p.a. organ administracji publicznej załatwia prawe przez wydanie decyzji, którą rozstrzyga sprawę co do jej istoty. Treść decyzji, czyli jej elementy składowe, są przedmiotem unormowania art. 107 k.p.a. Stosownie do § l tego przepisu decyzja powinna zawierać m.in. powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, uzasadnienie faktyczne i prawne. Wymogi uzasadnienia decyzji określone zostały natomiast w § 3 tego przepisu. uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa.
Natomiast uzasadnienie zaskarżonej decyzji w sposób oczywisty narusza dyspozycję tego przepisu. Przede wszystkim zabrakło wyjaśnienia motywów, uznania przez organ odwoławczy, iż zastosowany do ocieplenia przewodu kominowego styropian występuje w tym przypadku jako materiał palny, co wyklucza w ocenie tego organu jego zastosowanie do ocieplenia komina. Organ kwestionując stanowisko skarżącej co do właściwości styropianu (materiał niepalny), nie wskazał własnych wywodów interpretacyjnych. Argumenty, które zdaniem organu II instancji przemawiają za tym, iż styropian nie może być stosowany do ocieplenia komina nie dają się zrekonstruować na podstawie uzasadnienia decyzji i nie są one wystarczająco ujawnione. W aktach sprawy także nie można doszukać się materiałów, które legły u podstaw tej oceny. Nie stanowi bowiem dowodu przemawiającego za stanowiskiem organu opinia Komendy Wojewódzkiej Państwowej Straży Pożarnej wyrażona w piśmie z dnia 25 lipca 2003 r., Nr "[...]", kierowanym do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nie skazano również faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej.
Braku jakiejkolwiek analizy dowodów i ceny materiału dowodowego nie zastępuje lakoniczna ocena opinii odłożonych przez skarżącą o ich subiektywnym charakterze, z powodu której odmówiono im wiarygodności i mocy dowodowej.
Ograniczenie się organu II instancji do przytoczenia treści § 266 ust. l Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie wzorców technicznych, jakim odpowiadać powinny budynki i ich usytuowanie (Nr 75, poz. 690 z późn. zm.), również nie odpowiada wymaganiom wynikającym z art. 107 § 3 k.p.a. Powołania przepisu prawa nie można uznać za wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji.
Nie przesądzając o prawidłowości stanowiska skarżącej co do merytorycznych zarzutów postawionych decyzji, stwierdzić należy, że wobec braku należytego uzasadnienia Sąd nie był w stanie ocenić legalności zaskarżonej decyzji.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy przeprowadzonym z zachowaniem reguł postępowania administracyjnego wyrażonych w przepisach art. 7, 77 § l, 80 i 107 § 3 k.p.a., organ odwoławczy dokona oceny zasadności kwestionowanej decyzji, przedstawi argumenty i przesłanki podjętej decyzji oraz rozpatrzy zarzuty strony skarżącej podnoszone w odwołaniu i ustosunkuje się do nich w uzasadnieniu decyzji.
Dodać też należy, że organ rozpatrując sprawę na skutek odwołania winien zgodnie z art. 138 kodeksu postępowania administracyjnego rozpoznać na nowo całość sprawy bowiem istota administracyjnego toku instancji polega na dwukrotnym rozstrzygnięciu tej samej sprawy, nie zaś na kontroli zasadności argumentów podniesionych w stosunku do orzeczenia organu I instancji, (wyrok NSA z dnia 14.08.1987 r. IV SA 385/87, KPA z orzecznictwem s. 280)
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, na podstawie art. 145 § l pkt l lit. c ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.