Uzasadnienie
Decyzją z dnia "[...]" nr "[...]" Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło decyzję Wójta Gminy z dnia "[...]" odmawiającą stwierdzenia nieodpłatnego nabycia własności działki gruntu nr "[...]" zabudowanej domem letniskowym.
W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż M. K. w październiku 2002 r. złożyła wniosek o nieodpłatne nabycie własności nieruchomości, którego to wniosku organ I instancji nie uwzględnił i od tej decyzji zainteresowana złożyła odwołanie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze zawiesiło postępowanie odwoławcze na podstawie art. 97§1 pkt 4 kpa, ponieważ przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Olsztynie zawisła sprawa ze skargi M. K. na decyzję SKO utrzymującą w mocy decyzję Przewodniczącego Zarządu Gminy orzekającą przekształcenie prawa użytkowania wieczystego działki nr "[...]" w obrębie K. w prawo własności na podstawie ustawy z dnia 4 września 1997r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego przysługującego osobom fizycznym w prawo własności (Dz.U. z 2001r. Nr 120, poz.1299). Po uwzględnieniu przez Sąd powyższej skargi Kolegium uchyliło decyzję organu I instancji i umorzyło postępowanie w sprawie, kierując się stanowiskiem Sądu o braku podstaw do stosowania do tej nieruchomości przepisów ustawy z 4 września 1997r.
Następnie postanowieniem dnia "[...]" SKO podjęło postępowanie odwoławcze w sprawie nieodpłatnego nabycia prawa własności działki i decyzją z dnia "[...]" uchyliło decyzję Wójta Gminy z dnia "[...]" odmawiającą nieodpłatnego nabycia własności, a to z uwagi na zmianę stanu prawnego od dnia 13 października 2005r. wobec wejścia w życie ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności (DZ. U. Nr 175, poz.1459).
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na tę decyzję W. K. – następca prawny zmarłej M. K., zarzucił rażące naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 8 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności poprzez przyjęcie, że ustawa ta obejmuje skarżącego i uniemożliwia nieodpłatne nabycie na własność prawa użytkowania wieczystego nieruchomości położonej w miejscowości P.; rażące naruszenie art.153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez pominięcie faktu, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze było związane oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażonym w prawomocnym orzeczeniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 14 października 2004r. sygn. akt 2 I SA 2649/03 oraz rażące naruszenie art. 97§2 Kpa z uwagi na niepodjęcie we właściwym terminie zawieszonego uprzednio z urzędu postępowania odwoławczego w sprawie o nieodpłatne nabycie własności nieruchomości.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie. Następnie pismem z dnia 14 marca 2006r. wniosło o umorzenie postępowania sądowego z uwagi na wydanie w dniu "[...]" przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzji autokontrolnej stwierdzającej nieważność zaskarżonej decyzji na podstawie art. 54§3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (omyłkowo wskazanej w decyzji jako Prawo o ustroju sądów administracyjnych).
Wobec wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji skarżący pismem procesowym dnia 19 kwietnia 2006r. cofnął skargę na tę decyzję. Podtrzymał nadal zarzut rażącego naruszenia przez organ II instancji art.97§2 Kpa z uwagi na niepodjęcie we właściwym terminie zawieszonego postępowania odwoławczego i wskazał na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w załatwieniu sprawy nieodpłatnego nabycia na własność prawa użytkowania wieczystego nieruchomości położonej w miejscowości P. trwającą co najmniej 16 miesięcy, to jest od 23 grudnia 2004r. do chwili obecnej. Podnosząc powyższy zarzut wniósł o zobowiązanie SKO do wydania decyzji w przedmiotowej sprawie w określonym terminie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
W myśl art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę a cofnięcie to wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W rozpoznawanej sprawie Sąd uznał, że cofnięcie skargi przez W. K. jest skuteczne, ponieważ nie zmierza do obejścia prawa a stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji skutkuje jej wyeliminowaniem z porządku prawnego. Wobec powyższego z mocy art. 161§1 pkt 1 powołanej wyżej ustawy Sąd umorzył postępowanie sądowe w odniesieniu do skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" i zwrócił skarżącemu połowę uiszczonego wpisu od skargi na podstawie art.232§1 pkt 2 tej ustawy.
Natomiast skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w załatwieniu sprawy nieodpłatnego nabycia na własność prawa użytkowania wieczystego nieruchomości Sąd, postanowieniem wydanym na rozprawie w dniu 26 lipca 2006r., wyłączył do odrębnego rozpoznania.